Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

Οε οε οε, οε οε οε...

...πόνεσαν τα μάτια μας Ολυμπιακέ!

Πρώτο επίσημο ματς του Θρύλου χθες και μας ανέβηκε η μυωπία 3 βαθμούς παραπάνω. Ο χειρότερος Ολυμπιακός των τελευταίων χρόνων και η εξέδρα έκραζε τους παίκτες. Με αυτούς έμεινες με αυτούς θα παίξεις. Ο Μανιάτης να φτιάχνει παιχνίδι -λες και το έκανε ποτέ- η άμυνα να μπάζει και τα εξτρέμ ανύπαρκτα. Τι εννοείς δεν είχαμε εξτρέμ; 

Αυτός ο Σάντσες έλεγαν έβγαζε την ενδεκάδα του Μίτσελ, μόνο που επί Μίτσελ, Βαλβέρδε, Sir Τάκη είχαμε ενδεκάδα, αυτή είναι η διαφορά. Τώρα απλά από τους βασικούς μας λείπουν δύο στόπερς, ένα αμυντικό χαφ, δύο εξτρέμ και ένας (τουλάχιστον) επιθετικός περιοχής.

Ατάκες του στυλ "αν δεν κερδίσετε στο Ισραήλ να μη γυρίσετε, θα πάρω άλλους παίκτες" είναι παπαριές χοντρέ. Μην προσπαθείς να μιμηθείς τον Κόκκαλη στο ματς με την Ανόρθωση. Εδώ δεν πήρες έναν αμυντικό της προκοπής κι ένα φορ θα πάρεις ολόκληρη ομάδα; Από πού;


Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Τα υπέρμετρα εγώ σας


Παρατηρώ λοιπόν.... και διαπιστώνω πως είναι κι αυτή η ανυπόφορη προσαρμοστικότητα στις λανθασμένες σας επιλογές που καταντάει σκέτη δίνη. Και να σκεφτείς πως κάποιοι άλλοι "έρωτες" δεν ζουν από φόβο, λες και συναντάς κάθε μέρα μάτια που σε "ψηλώνουν"!

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Όταν οι στιγμές σε αιχμαλωτίζουν

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, θυμάμαι μια "κινηματογραφική" στιγμή και ένα αναπάντεχο φιλί με μια κοπέλα. Μόνο που δεν ξέρω αν αυτό που με αιχμαλώτησε είναι η στιγμή ή η κοπέλα. 

Τι σημασία έχει όμως; Το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο και οι δικαιολογίες ποτέ δεν ανέτρεψαν τα γεγονότα!