Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Ο χαμένος τα παίρνει όλα


Συζητάνε συχνά, όχι τόσο συχνά όσο θα ήθελαν, αλλά συζητάνε.

Έχουν δικούς τους κώδικες, μικρές πόρτες που πρέπει να είσαι "χόμπιτ" για να περάσεις. Τα χρησιμοποιούν όλα αυτά όταν βλέπουν πως η κατάσταση γίνεται απροχώρητη. Αποφεύγουν τότε να συγκρίνουν με το παρελθόν γιατί πάντα το παρόν βγαίνει ζημιωμένο. Εντάξει, υπάρχει μια αδικία εδώ, το παρελθόν είναι λείο, λουστραρισμένο, γυαλιστερό αλλά το παρελθόν δεν σου δίνει τόπο να πατήσεις. Επειδή είναι λείο, γλιστράει κατάλαβες; Πέρασε, ξεκόλλα, φτιάξε την ημέρα, μην δυσανασχετείς που δεν είναι ίδια με τότε.

Οι φίλοι πιστεύουν γι΄αυτούς πως είναι ταιριαστό ζευγάρι. Από την πρώτη στιγμή λένε έδεσαν και με τα χρόνια απέκτησαν κοινά χαρακτηριστικά. "Ταιριαστό ζευγάρι;" αναρωτιέται. Και να μην ήταν, έγιναν διαπιστώνει. Οι φίλοι πιστεύουν γι΄αυτούς πως είναι ευτυχισμένοι. Τι είναι ευτυχία; Να ζεις με τον άνθρωπο που γουστάρεις μαζί κι ευτυχισμένοι. Δεν είναι - νομίζει. Να περνάς καλά με τον άνθρωπο που γουστάρεις. Δεν περνάνε καλά. Ή, αν αυτό είναι το "καλά" μοιάζει τόσο συμβατικό, λίγο, μίζερο. Οι φίλοι χαρούμενοι λένε "Σπίτι έχετε, δουλειά έχετε, αυτοκίνητο έχετε, τι σας λείπει;". Μαλακίες... το καλύτερα, το τέλεια, το ανεπανάληπτα που πάντα επαναλαμβάνεται αυτά δεν έχουν κι αυτά τους λείπουν. Σαν παιδιά που κλειδώθηκαν κατά λάθος μέσα στο παιχνιδάδικο και δεν ξέρουν τι να πρωτοδιαλέξουν. Γιατί, κάποια στιγμή θα τους πάρουν χαμπάρι και θα τους διώξουν, έτσι είναι τα πράγματα.

Θα ξεφυσήξουν στο τέλος της μέρας. Βλέπεις, τίποτα δεν πάει καλά γιατί τα πάντα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα. Αλλά Εκείνη εξακολουθεί να υπάρχει κι εκείνος υπάρχει επίσης, ο κόσμος εξακολουθεί να αρχίζει και να τελειώνει στα πόδια τους. Και επειδή αυτοί ορίζουν το παιχνίδι, είναι σίγουροι πως όλα γίνονται με τη σειρά που αυτοί αποφάσισαν. Αρκεί να θυμούνται ότι αυτοί ορίζουν το παιχνίδι. Δεν ξέρουν αν "η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους", αλλά δεν τους νοιάζει κιόλας. Γιατί, στην τελική ανάλυση, οι θεωρίες δεν ζουν έξω από τους ανθρώπους και οι άνθρωποι πρέπει να θυμούνται πως όλα είναι εκεί έξω, τους περιμένουν. Και είναι μέρα επειδή αυτοί το λένε ή νύχτα γιατί έτσι το αποφάσισαν, κάνει ζέστη γιατί αυτό θέλουν ή κρύο γιατί μπέρδεψαν τους διακόπτες. Έτσι ακριβώς κοιμούνται και ξυπνάνε, προχωράνε ή σταματάνε αλλά πάντως πηγαίνουν.

Υ.Γ. Τεράστιος Morrissey....

 

18 σχόλια:

  1. πόσο ταυτίστηκα.
    πόσος συμβιβασμός πια.
    Φοβάμαι καμιά φορά μην καταλήξω με κάποιον που θα είμαστε απλά εντάξει. Δε θέλω απλά εντάξει, αν είναι δυνατόν!
    Γι αυτό είδαμε τόσες ταινίες και διαβάζαμε τόσο βιβλία και πήγαμε σε τόσες συναυλίες; Για να είμαστε απλά εντάξει; Ε όχι!

    ΥΓ πάντα τεράστιος ο Μόρρισσευ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι να πω η αρτίστα τώρα;
    Εμείς με τον κ. Μήτσο (το στεφάνι μου), δεν είμαστε ταιριαστό ζευγάρι. Κατά κοινή ομολογία όσων μας γνωρίζουν για πρώτη φορά, αλλά και των φίλων μας.
    Αναρωτιούνται όλοι πώς διάολο είμαστε μαζί εδώ και, μισό να υπολογίσω, γιατί μου φαίνεται σαν να γνωριστήκαμε χθες...
    Ναι, εδώ και 35 χρόνια. Παραξενεύονται και δεν μας το κρύβουν. Και μας ρωτούν.
    Όμως εμείς δεν τους λέμε. Απλώς κοιταζόμαστε συνομωτικά, τους χαμογελάμε και δεν τους απαντάμε.
    Γιατί εμείς ξέρουμε και αυτό μας φτάνει!

    ΥΓ. Μα να μην μου αρέσει αυτός ο Μόρρισευ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πω πωωω μας γάμησες βρε Αρτίστα μου (με συγχωρείτε δηλαδή για την έκφραση). Να ορίστε, έναν τέτοιον να μην ταιριάζουμε θέλω.

      Διαγραφή
    2. Ουπς! Σας γάμησα η ρουφιάνα; Με το συμπάθιο κιόλας για την έκφραση! Δεν είχα τέτοια πρόθεση κορίτσι που ήθελες πολλά!
      Αλλά, εφόσον το επιθυμείς, σου εύχομαι έναν τέτοιον, που να μην ταιριάζετε!

      Διαγραφή
  3. Καλησπέρα, πολύ όμορφα τα γράφεις και συμφωνώ μαζί σου. Πολλά ζευγάρια είναι μαζί χωρίς λόγο, απλά επειδή φοβούνται να χωρίσουν. Βλέπεις κάποιες φορές ένας χωρισμός είναι δύσκολος, γιατί μπαίνει στο παιχνίδι και το θέμα των τύψεων, ειδικά αν είσαι εσύ αυτός που τον αποζητά. Φοβάσαι μην πληγώσεις τον άλλον, φοβάσαι μην τον στεναχωρήσεις... Δυστυχώς πολλά όμορφα ζευγάρια κοιμούνται και ξυπνούν σε χωριστά κρεβάτια.

    Πολύ όμορφο το blog σου και ειδικά στα θέματα σχέσεων γράφεις με πολύ ώριμη σκέψη. Καλώς σε βρήκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μια πρόταση στο κείμενό σου και έχει άπειρη τροφή για σκέψη... "το καλύτερα, το τέλεια, το ανεπανάληπτα που πάντα επαναλαμβάνεται αυτά δεν έχουν κι αυτά τους λείπουν". Όμως Μανώλο οι σχέσεις έχουν καταντήσει "ψυχολογικές καβάτζες" και από τις δύο μεριές! Σαν αποτέλεσμα το κεράτωμα, η αδιαφορία, η βαρεμάρα κλπ αλλά όλα αυτά η πλειοψηφία του κόσμου φοβάται να τ' αντικρύσει μπροστά στον καθρέφτη του. Φοβάται την αλήθεια, τη δική του αλήθεια. Τι ψάχνεις λοιπόν... Το κείμενο σου πάντως είναι πολύ ωραίο, με σωστή ανάπτυξη των σκέψεων σου.

    Να φανταστώ είσαι Εξάρχεια τέτοια ώρα, στον "αγώνα" ε; :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Το κοριτσι που ηθελε πολλα

    Σε μενα τα λες; Εγω τα ξερω... στους αλλους πες τα που μου ερχονται και ζητανε σημειωσεις ή να τα ξαναπω επειδη δεν ηταν στην παραδοση!

    @ Αρτιστα του βωβου

    Γιατι δεν μαρτυρας λοιπον τη μυστικη συνταγη; Στο φιναλε πουλα την... πολλοι θα πληρωναν για την ευτυχια, θα χεστεις στα φραγκα.

    Μπαινει η μανα μου στο αυτοκινητο και επαιζε Morrissey και μου λεει "πολυ καταθληπτικος ειναι" την κοιταζω με ενα βλεμμα -της μανας σου ο κωλος- της εβαλα Smiths "καλυτερα μου λεει"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν σε φοβάμαι εσένα, θα τη βρεις μόνος σου τη συνταγή!

      Νομίζω τη συμπάθησα τη μαμά σου!

      Διαγραφή
  6. @ Ανωνυμος

    Αν ομως εχουν ψυχολογικα δεν θα τους τα λυσω εγω! Και στην τελικη ο καθενας κανει τις επιλογες του. Αν δεν εχεις τα αρχιδια να αντιμετωπισεις τις συνεπειες τοτε καλα κανεις, αλλα τουλαχιστον μην κοροιδευεις τον εαυτο σου.

    Καλως σε βρηκα να γραφεις ομως και κανα ονομα.

    @ Αντωνης

    Απο αληθεια απο ερωτα, τιποτα, τιποτα, τιποτα... μονο φουσκωμενα λογια και καμωματα και ποζες... (της αφηνει το χερι) το μαθημα τελειωσε μπορεις να πηγαινεις!

    Αγωνας Αντωνη, οσο μπορουμε και οσο αντεχουμε, για να μην φτασουμε στο σημειο να θελουμε να καουμε για να ξεβρωμισει αυτος ο κοσμος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ααα ρε "κουρέλι" τι μου το θύμησες τώρα; Μάθημα της ανατομίας και είχαμε μείνει όλοι μαλάκες την πρώτη φορά που το είδαμε.

    Πόσο μπροστά ήταν ο Νικολαϊδης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Και να σκεφτεις οτι η σκηνη ειναι κλεμμενη απο το Summer and smoke του Τενεσι Ουιλιαμς... και ο Νικολαιδης την απογειωσε!

    Πολύ μπροστά, αλλά ευτυχώς δεν άφησε εκκρεμότητες φευγοντας και τελειωσε το βιβλιο του Μοντεζουμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. άμα δεν τέλειωνε τον Μοντεζούμα η ζωή μου θα ήταν μισή.
      Τι βιβλιάρα.
      Πάντως εκδόθηκε μετά τον θάνατό του και χωρίς —ή με ελάχιστη— επεξεργασία. Εξού και η σχεδόν παντελής έλλειψη σημείων στίξης φαντάζομαι.

      Διαγραφή
    2. Ωωωπ, δεν την ήξερα αυτή τη λεπτομέρεια πρώτη φορά την ακούω. Την "στεκιά" δεν την έχω διαβάσει να σου πω την αλήθεια. Αν και θεωρώ τον "Οργισμένο Βαλκάνιο" ένα από τα καλύτερα βιβλία που γράφηκαν ποτέ.

      Άσχετο, Λεμόνι πήγαινες ρε;

      Διαγραφή
  9. Καλησπέρα Μανώλη μου, καιρό έχω να γράψω αλλά νομίζω ήρθα στο κατάλληλο κείμενο. Είναι πολύ σωστά όσα γράφεις και τ' αναλύεις πολύ όμορφα. Συμφωνώ και επαυξάνω.

    Να προσέχεις το "Χόμπιτ" σου! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ Το κοριτσι που ηθελε πολλα

    Μπορω να μιλαω ωρες για τον Ν.Ν. εχω εμμονη μαζι του και μαλιστα με μεγαλη συνεπεια. Προφανως και το Μοντεζουμα ειναι αριστουργημα.

    @ Αντώνης

    Πας καλα ρε, εννοειται πως πηγαινα λεμονακι... το κλεισιμο του εσπασε πολλες παρεες γιατι ηταν στεκι. Μιλαμε για ιστοριες τρελες μεσα και απεναντι στα βραχια.

    @ Ελενη

    Καλα εισαι; Χαθηκες!

    Εχει καλη παρεα και το προσεχουν, τα "καθαρματα" δεν παθαινουν τιποτα, δεν αγχωνομαι! (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Να δεις που έχουμε πιεί και τεκίλες μαζί και δεν το έχουμε καταλάβει, ειδικά άμα ήξερες την Νέλλη! Το λεμόνι ήταν από τα καλύτερα στέκια στον Πειραιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω ρε Αντωνη πλακα κανεις... Εκανα (κανω) παρεα με την μεγαλυτερη αδερφη της και απειρες φορες ημουν στο τραπεζι τους. Ημουν ο πιο μικρος της παρεας και τους εκανα ολους ο,τι ηθελα. Η θεικοτερη φαση βραδυ που ο "εξωγηινος" κλασμενος σπιτι του απο μανιταρια να ξεκιναει για με τα ποδια για το φανταστικο νησι.... τον βρηκαμε μετα απο καμια ωρα να κοιμαται σε κατι βραχια παρακατω. :P Tι μου θυμησες;

      Διαγραφή
  12. Έλα μην λες χαζά τώρα και το παίζεις υπεράνω! Αφού ξέρουμε ότι νοιάζεσαι βρε!

    Φιλιά, καλή Παρασκευή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή