Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

All We Ever Wanted Was Everything

Ακούμε καθημερινά συμβουλές. Αναλόγως την περίσταση υπάρχει και η αντίστοιχη συμβουλή. Κι όμως το σώμα μας, ο εαυτός μας ολάκερος μοιάζει σαν δυο κόσμους που παλεύουν μεταξύ δίνης και νηνεμίας. Όταν η ψυχή έχει διδαχθεί από τα σκοτάδια και μόνο αυτή η έλλειψη φωτός είναι οικεία φωλιά για εκείνη, πώς να διαχειριστεί τη δυσχέρεια; Πώς να ρυθμιστεί μια όρεξη προς "τροφή", προς αληθινή άφθαρτη Αγάπη, προς το "δούναι και λαβείν";
Είμαστε βουτηγμένοι στις αποχυμωμένες θεωρίες και καταλήγουμε παίγνια αυτών. Εγκιβωτίζουμε συναισθήματα, ανάγκες και προχωράμε. Προς τα που; προς τον ψυχικό θάνατο. Το θετικό είναι πως την ίδια στιγμή αυτή του σκοταδιού μπορούμε και μετουσιωνόμαστε σε κάτι άλλο κι ας μην το αντιλαμβανόμαστε εμείς. Αλλά κάποια ζευγάρια μάτια που έχουν μάθει μετά κόπου -γιατί δίχως κόπο δεν πραγματώνεται τίποτα- να βλέπουν κι όχι να κοιτούν... καταφέρνουν και το διακρίνουν.
Καταστάσεις που αν η ψυχή καθαρίσει και δώσει ώθηση έχουν τα φόντα να προσπεράσουν, να δημιουργήσουν εκρήξεις και η μέθεξη θα τους δίνει το χέρι περήφανη.

Το Σάββατο άφησε να εννοηθεί Εκείνη, πως ίσως να έχω θεωρητικοποιήσει -εξιδανικεύσει- κάποια θέματα γύρω από τον Έρωτα και την Αγάπη και πως με την στάση μου δεν τον ζω κι έτσι μια μικρή παρέκκλιση από το πώς τον έχω προγραμματίσει στο μυαλό μου, μου καταστρέφει το "πλάνο". Κι απαντώ πως ναι έχει δίκιο. Και δεν δύναμαι ούτε διαθέτω την επιθυμία, να κάνω σκόντο σε τίποτα που αφορά την ψυχή μου και πόσο μάλλον στο σώμα που θα κοιμάται δίπλα μου τις νύχτες. Αυτό δεν αφορά μόνο τον Έρωτα αλλά και όλες τις επιλογές που στήνουν τους μικρόκοσμους μας.

Γι'αυτό, όπου συναντάμε πάνω μας, δίπλα μας, απέναντι μας κάτι που ξεφεύγει των ψηλαφισμένων αναγκών προς επιβίωση, μάλλον κάποιο τραύμα καθοδηγεί. Όλα φτιάχνουν, μονάχα όταν η ψυχή είναι ήρεμη. Μόνο όταν η κίνηση των "κυμάτων" δεν ταράζει τις κόρες των ματιών μας αλλά τις καθηλώνει και τις κάνει να ονειρεύονται.

Θα αγαπήσεις αληθινά και θα λάβεις την ίδια αγάπη, θα ζεις σωστά και θα έχεις την όρεξη που χρειάζεσαι για να ζήσεις, θα στήνεις ομορφιές και θα λαμβάνεις μονάχα όταν έχεις καλλωπίσει την ψυχή σου και όχι μόνο το πρόσωπο σου. Και θα συνεχίσω να μιλώ για τον τρελό Έρωτα, θα συνεχίσω να πιστεύω σε Εκείνη, θα συνεχίσω να πιστεύω στην Αναρχία, θα συνεχίσω να πιστεύω σε Εκείνο το άτομο που απλώς, υπάρχει πλάι σου κι ας μην σε αγγίζει. Θα συνεχίσω να μιλώ γι'αυτά, όχι μόνο επειδή αυτά νιώθω κι αυτά πιστεύω μέσα από την καρδιά μου, αλλά γιατί όλη την άλλη ασχήμια την βιώνουμε καθημερινά.... την ξέρουμε, με αυτήν ζούμε. 

Δεν έχω ανάγκη να γράψω και να νιώσω για το εύκολο αλλά για εκείνο το απροσπέλαστο, το άπιαστο που σαν όνειρο μας καίει το χέρι και όπως λέει και ο Ρίτσος στη Σονάτα "το δοκίμασα, δεν ωφελεί". Εμείς θα ξεγελάσουμε το προκαθορισμένο, το εύκολο. Εμείς πρέπει να ζήσουμε. Και ίσως είναι το μοναδικό "πρέπει" που αν αν το φυτέψεις σε καλό χώμα, θα φυτρώσει ένας ολόκληρος κήπος.

Όποιος δεν αντέχει να κοπιάσει καλή του τύχη. Στους υπόλοιπους καλό αντάμωμα!

Υ.Γ. Επειδή μπορεί να διαφώνείς με αυτά που γράφω, αλλά μπορεί στη ζωή σου να θες τα πάντα... άκου τους Bauhaus.

18 σχόλια:

  1. Οι συμβουλές εύκολα δίνονται, αλλά δύσκολα υλοποιούνται..και αυτό γιατί είναι απλά μια θεωρία.. και ναι, οτιδήποτε αφορά στην ψυχή δεν πρέπει να κάνουμε σκόντο! Τα "πρέπει" μόνοι μας τα καθορίζουμε! Το κομμάτι εξαίσιο! Καλή εβδομάδα manolo!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτή σου η ανάρτηση με πετυχαίνει στην πιο κυνική φάση που έχω βρεθεί ποτέ τα τελευταία χρόνια στο θέμα των σχέσεων. Αυτή τη φάση τουλάχιστον νόμιζα οτι περνούσα.
    Με το πέρας της ανάγνωσης, σα να αναθάρρησα λίγο. Καλό αντάμωμα,λοιπον αδέλφια. Και καλή τύχη απο καρδιάς σε όσους φοβούνται.
    --ΣαλιάγκιΤοΚυνικόΓιαΛίγοΑκόμαΜέχριΝαΑνασυνταχθούμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ Evonita

    Δεν μου αρεσαν ποτε οι συμβουλες, ουτε να μου δινουν και κυριως ουτε να δινω, γιατι δεν θελω ο αλλος να κανει τα δικα μου λαθη. Επισης δεν τα πηγαινω καλα ουτε με τα πρεπει. Εχω ενα "ρητο" που λεω, "πρεπει λενε το δεξι μου... και δεν πρεπει το αριστερο, αναλογως ποιο με τρωει αποφασιζω".

    Καποτε πετουσαμε τους πρωτους δυο στιχους του κομματιου μεταφρασμενους στα ελληνικα, ετσι για να εχουμε να λεμε ενα "τσιτατο".

    @ Σαλιαγκι

    Γι' αυτο γραφω για να σας ταρακουνω, με πληρωνουν γι' αυτο αλλωστε. Φαντασου τωρα εμενα να απανταω σε γραμματα γυναικων σε στηλη του Cosmopolitan. Ενταξει θα χεστω στο ταληρο. :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τις συμβουλές, ακόμα και να τις δώσεις, δε νομίζω πως κάποιος τις κάνει πράξη ή θα επηρρεαστεί από αυτές...οι συμβουλές είναι για να ακούς και κάποια άλλη άποψη και ανάλογα να κρίνεις αν ταιριάζει στο εγώ σου..
      Όσο για τα "πρέπει", γιαυτό ακριβώς τα έβαλα σε εισαγωγικά, γιατί στην ουσία δεν υπάρχουν! Το κάποτε πόσες δεκαετίες μετράει; :)

      Διαγραφή
    2. Μην ελπίζεις σε εύκολο χρήμα,φίλτατε! Άσε που είναι πολύ καθαρή η σκέψη σου για να τη προτιμήσουν στο cosmopolitan. Είσαι χαμένος απο χέρι. Δε βαριέσαι ομως,καλα να μαστε!
      --ΣαλιάγκιΤοΔεΜουΕρχετεΚάτι

      Διαγραφή
  4. Πολύ σωστά τα λες Μανώλη μου. Τελικά όταν αγαπάμε έναν άνθρωπο η αλήθεια μας βγαίνει έξω από μόνη της αυθόρμητα.

    Άσχετο αλλά όταν γράφεις για εκείνη γίνεσαι άλλος άνθρωπος, σοβαρεύεις, η σκέψη σου είναι οργανωμένη και τα λόγια σου καταπληκτικά. Αυτό δείχνει πόσο τη σέβεσαι και πόσο πολύ την αγαπάς.

    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σε αντίθεση με την Ελένη, εγώ δεν κατάλαβα και πολλά απ' όσα έγραψες. Τα γράφεις περίπλοκα :) Α! Και είναι πολύ νωρίς για ύπνο από τώρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ Evonita

    Μπα μη το λες πολλοι ευθυνοφοβοι ακουν και ακολουθουν τις συμβουλες των αλλων. Φοβουνται να ρισκαρουν.
    Το καποτε μετραει γυρω στα 10-12 χρονια. Τοτε που θελαμε να μοιασουμε στον Σιντ Βισιους και κατεβαζαμε βοτκα τονικ σαν να μην υπαρχει αυριο. Τοτε που οταν περπατουσαμε γυριζαν κεφαλια μπορει για να μας πεταξουν λεμονοκουπες αλλα οπως και να εχει εμεις τα βλεπαμε σαν ροδοπεταλα.

    @ Σαλιαγκι

    Καλα μια δοκιμη θα τους πεισει. Να πω εγω σε αναγνωστρια πως να κανει τριο με το αγορι της και την κολλητη της ή πως να κανει πρωκτικο με 5 tips. Χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ Ελενη

    Που να με δεις οταν λεω για της μανας της τον κωλο και για τα βουντου που μου εχει κανει. :P

    @ Ανωνυμος

    Ειπαμε το iq σου ειναι τριψηφιο αλλα υπο του μηδενος πως θες να καταλαβεις λοιπον;

    11:26 το βραδυ προφανως και ειναι νωρις για υπνο αλλα ειναι πολυ ωραια ωρα για να πινεις μπυρες με πολυ δυνατη και καλη μουσικη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρε γιατί πάντα το "χαλάς"; Τι είσαι εσύ;

      Να αφήσεις τα τρίο και τις κολλητές και να επικεντρωθείς εκεί που θες! Ακούς; Άντε καλημέρα! :P

      Διαγραφή
    2. Ελενη εχω ακουσει πως στις γκομενες αρεσουν οι αλητες, γι' αυτο. :P

      Διαγραφή
    3. Ααα δε ξέρω αν στα ερωτικά σου είσαι αλήτης, πάντως γενικά είσαι ρεμάλι! Αποδεδειγμένα! Χαχαχα

      Καλημέρα!

      Διαγραφή
    4. Δεν εχουμε κανει ποτε αγριο σεξ μαζι, γι' αυτο δεν ξερεις! Μια δοκιμη θα σε πεισει! :P

      Διαγραφή
    5. Σεξ μαζί σου; Όχι άσε τα θέλω τα μαλλιά μου! :P

      Διαγραφή
  8. μανολο7 καλησπερα.τι κανεις φιλε μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελενη ν1 τι να κανω φιλη; Εδω δυο μερες με τον καιρο τα εχω που βρεχει και δεν μπορω να απλωσω τα πλυμενα, αν συνεχισει ετσι με βλεπω να αλλαζω βρακι τον Ιουλιο!

      Διαγραφή
  9. αχ ρε μανόλο αυτό με το σκόντο που αρνούμαστε να κάνουμε.
    ναι κι εγώ αρνούμαι αλλά είναι κάποιες στιγμές που νιώθω τόσο ηλίθια να πιστεύω πως θα γίνουν όλα όπως τα χουμε σχεδιάσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Κοριτσι που ηθελες πολλα οπως συνηθιζω να λεω στη Ζωη οτι θελουμε το βουταμε ακομη και αν χρειαστει να το κλεψουμε το κραταμε οσο μπορουμε και δεν εχει σημασια αν μετα θα μας το παρουν πισω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή