Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

Όταν οι νύχτες ξημερώνουν μόνες


Και επειδή κάποια γεγονότα απλώς σε ξεπερνούν και στέκεσαι μπροστά τους ασάλευτος, μα και σαλεμένος την ίδια στιγμή... καλό είναι να συνειδητοποιείς, πως κι αυτές οι στιγμές του "απροσδιορίστου" χειρισμού είναι για σένα, για μας! Υπάρχει και μια άλλη όψη των πραγμάτων, εκείνη η φωτεινή, εκείνη που ολοκληρώνει τον κύκλο της είτε έχει τη συγκατάθεση σου, είτε όχι!


9 σχόλια:

  1. Ααααααααα, έμεινες ασάλευτος, γι αυτό χάθηκες τόσο καιρό!
    Χμ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Που είσαι εσύ χαμένος καλέ και δε γράφεις;

    Να σου πω την αλήθεια με εκπλήσσει λίγο το κείμενο σου, μιας και δεν σε είχα για τόσο συγκαταβατικό. Τελικά μπορούν να
    "σβήσουν" τα πάθη μας...; τροφή για σκέψη!

    Φιλιά μούργο καιρό έχω να σε δώ στα στέκια σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ Αρτιστα του βωβου

    Ασαλευτος αλλα και σαλεμενος ειπαμε! :P Απλως δεν ειχα κατι να πω... για την ακριβεια ειχα πολλα αλλα δεν μπορω να τα οργανωσω στη σκεψη μου.

    Καλημερα.

    @ Ελενη

    Δεν ειμαι χαμενος, σας δινω χρονο να με πεθυμησετε. Τα παθη σβηνουν, αν ομως υπαρχει και εμμονη μαζι οχι. Και εγω ειμαι ανθρωπος που λειτουργω βαση εμμονων.

    Δεν εχουμε τα ιδια στεκια φιλεναδα, εσυ εισαι του κυριλε Blow στον Προφητη Ηλια και εγω της Fontana στην Πασαρελα. Κοσμοι αταιριαστοι! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Manolo7
    Συμπάσχω. Αυτή η ανοργανωσιά των σκέψεών μου, με ταλαιπωρεί κι εμένα το τελευταίο διάστημα των 40 ετών!
    Βρε ελάτε εδώ να σας βάλω σε μια σειρά, τους λέω. Τίποτα αυτές. Πετούν από το ένα κλαδάκι στο άλλο, τόσο γρήγορα, λες και είναι τίποτα κολίμπρι ξέρω 'γω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αρτιστα του βωβου εμενα πετανε σαν τον "Τρυποκαρυδο" του Ρομπινς! Καποιο κολλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πως γίνεται να λες πως λειτουργείς βάση των εμμονών, αλλά από την άλλη στο ερωτικό κομμάτι να μην έχεις πείσμα;

    Εσείς οι Πειραιώτες της "παλιάς σχολής" με νευριάζετε κάπως. Οι εποχές προχωράνε δε θα μείνουμε κολλημένοι στις αναμνήσεις μας. Τι θα πει κυριλέ; Όταν ένα μαγαζί είναι ωραίο τέλος. Δε γίνεται από τη μία να λες πως γκρινιάζεις πως δεν έχει καλά μαγαζιά ο Πειραιάς και από την άλλη όταν γίνονται προσπάθειες να τις σνομπάρεις επειδή δεν σου κάθονται καλά στο μάτι.

    Το blow το χλευάζεις αλλά είμαι σίγουρη πως έχεις πάει χιλιάδες φορές στο Δον Κιχώτη με γυναίκες! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ελενη δεν ειναι ολες οι καταστασεις ιδιες καθε φορα. Επισης οι ανθρωποι διαφερουν μεταξυ τους και επειδη ο 3ος νομος του Νευτωνα (δραση-αντιδραση) εφαρμοζεται παντου θα σου πω πως οταν χτυπας το χερι σου πανω στο μαχαιρι, το μαχαιρι ποναει και εσυ μενεις για παντα σημαδεμενος! ;)

    Οσο για τις εξοδους, εχω σταματησει να πηγαινω σε ολα αυτα τα μερη που λες, οταν βρεις τον καταλληλο, μπορεις να την αραξεις, υστερα απο ποδαροδρομο και στα παγκακια μιας πλατειας και να ακους να σου λεει ιστοριες για τον παππου και τις γιαγιαδες του. Μη δινεις σημασια λοιπον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το τραγούδι λέει πως "ό,τι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο". Άρα αν πιστεύεις πως αξίζει πρέπει να επιμείνεις πολύ. Πλέον δεν είσαι κανένας μικρός που θα αναλώνεσαι με τη μία και με την άλλη. Θα δεις με τον καιρό πως δεν θα σε γεμίζει αυτό.

    Εγώ πάντως είμαι αισιόδοξη δύσκολα θα σε άφηνε γυναίκα με το μυαλό που έχεις. ;)

    Και να ξέρεις είναι καλύτερο να σε σημαδέψει κάτι που έδωσες μάχη γι' αυτό παρά να μείνεις και να κοιτάς από μακριά.

    Καλή εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλεναδα ετσι αγορευεις και στα δικαστηρια; Να ξερουμε δηλαδη... Ετσι και βγουμε αντιμετωποι εχω κλεισει στη μπουζου εκτος απο τον πελατη σου και εσενα!

      Σ' εχω! Σε προκαλω σε αναπαρασταση δικης οπως στις σχολες. Ο χαμενος κερναει τα ουισκια και να ξερεις πως κατω απο μπουκαλι δεν πεφτω. :P

      Διαγραφή