Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

Το κομμάτι


Σ' ένα προηγούμενο κείμενό μου, είχα γράψει πως μου αρέσει να παρατηρώ τους ανθρώπους. Κυρίως θέλω να βλέπω πως συμπεριφέρονται και πως σκέφτονται.
 
Μεγαλώνουμε, προχωράμε κι ελπίζουμε να συναντήσουμε εκείνο το "κομμάτι που λείπει" και μας συμπληρώνει. Φτάνουν στιγμές (πολλές) που θαρρείς πως το βρήκες, μα καθώς κυλά ο χρόνος συνειδητοποιείς ότι το μέγεθος του σε ξεγέλασε, δεν χωράει στο κενό σου. Είναι πολύ-πολύ μικρότερο. Απλώς είχε πάρει τόσες ανάσες, τις είχε κρατήσει μέσα του κι είχε φουσκώσει τόσο, όσο χρειαζόταν για να σε ξεγελάσει, για να νομίζεις πως εκείνος ο άνθρωπος είναι εκείνο το κομμάτι που σου λείπει. Όταν περνά ο καιρός, αυτό ξεφουσκώνει και το "κομμάτι" γίνεται κομματάκι, άλλοτε αιχμηρό, άλλοτε πικρό κι αποδεικνύει πώς ήταν τόσο "λίγο". Επίσης, τα κομμάτια αυτά που ξεγελούν, δεν ξεγελούν εσένα ή εμένα, ξεγελούν τους εαυτούς τους. Όπως όλοι μας κατά καιρούς έχουμε ξεγελαστεί από εμάς τους ίδιους. Είτε από φόβο, είτε από δειλία. Τίποτε δεν λείπει σε κανέναν, δεν υπάρχουν μισά, δεν υπάρχουν κομμάτια - άνθρωποι που συμπληρώνουν κενά.
 
Υπάρχουν ολόκληροι εαυτοί που φοβήθηκαν να νιώσουν δυνατοί, υπάρχουν εαυτοί που έμαθαν να μην είναι αυτοκαθοριζόμενες οντότητες. Υπάρχουν εαυτοί που φοβούνται να ζήσουν μόνοι κι έχουν ανάγκη το αισιόδοξο και συναισθηματικό phrase status "υπάρχει κάπου εκεί έξω το άλλο μου μισό...". Δεν αποποιούμαι των δικών μου παρόμοιων αναγκών, των δικών μου συναισθηματισμών, ίσως κι εγώ -όπως και πολλοί εκεί έξω- έχουμε πέσει θύματα του εαυτού μας κι αυτής της ανάγκης. Γιατί εμείς δίνουμε χώρο σε ό,τι δεν αξίζει, κανείς δεν παίρνει χώρο από μόνος του, κανείς δεν σε πληγώνει αν εσύ δεν του δώσεις αυτό το δικαίωμα.
 
Ας φανταστούμε τους εαυτούς μας σαν ένα αιχμηρό αντικείμενο... που καθώς κυλάει στις μέρες και τους χρόνους, αρχίζει και στρογγυλεύει, ζυμώνεται καταλλήλως και φτάνει να γίνεται αυτάρκες και γεμάτο. Τότε, δεν αποζητά κανένα κομμάτι, τότε αποζητά άλλο ένα γεμάτο και αυτάρκες κομμάτι να κυλιστούν πλάι πλάι και να μοιραστούν το δρόμο, το κρεβάτι, την ίδια τη ζωή.

Πρέπει λοιπόν να σταματήσουμε να πιστεύουμε σε πρίγκιπες και πριγκίπισσες και να δούμε την πραγματικότητα κατάματα.
 
 

16 σχόλια:

  1. Κι όχι μόνο επιτρεψαμε να συμβεί αλλά ζήσαμε και για λίγο τη ψευδαίσθηση πως καταλήξαμε στο τέλος της διαδρομής και πια αρχίζει ο αγώνας διατήρησης του άλλου μισού. Όμως πίστεψε με δε φταίμε μόνο εμείς που αφεθηκαμε. Υπάρχουν ανθρωποι που έχουν στο dna τους την εκμετάλλευση και τον τυχοδιωκτισμο. Κι όταν μπαίνουν στη ζωή φέρουν σαρωτική καταστροφή μαζί τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πάρα πολύ ωραία εξήγησες τη διαφορά του επιλέγω έναν σύντροφο ζωής και του επιλέγω ένα αποκούμπι, για να μην αισθάνομαι μόνος μου. Ακόμα κι αν αυτό είναι αιχμηρό όπως λες και με μειώνει σαν άνθρωπο, δε μου ταιριάζει, με διαβρώνει.
    Μακάρι να ήταν ευκολότερο να αισθανόμαστε πλήρεις και χωρίς σχέσεις. Μόνο έτσι, όταν επιλέγαμε ανθρώπους, θα επιλέγαμε τους σωστούς! Διαφορετικά μας βιάζει η ανάγκη...
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. νομίζω πολύ σωστά το θέτεις...συνοδοιπόρο χρειαζόμαστε, όχι κάποιον απλά να γεμίζει κάποια κενή ζωή! τα πάντα είναι στο μυαλό μας! καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Coula_Cou

    Παντα θα υπαρχουν και οι μαζοχες, ο καθενας με την προσωπικη του κολαση.

    @ Μαρια Π.

    Μαρια, δεν ειναι κακο να κανει καποιος περιαστασιακες "σχεσεις" καθε αλλο. Με την προυποθεση να εισαι ομως ξηγημενος στον αλλον, πως τη συγκεκριμενη στιγμη δινεις οσο μπορεις και οσα θες να δωσεις. Γιατι αλλιως αρχιζεις και μπαινεις στην παραμυθα... και ενταξει να κοροιδευεις τους αλλους, το να μην μπορεις ομως να κοιταξεις τα μουτρα στον καθρεφτη ειναι σημαντικο.

    Υπηρχε μια κοπελα που ειχε μια σχεση και χαζογελουσε λεγοντας στον κυκλο της "ειμαστε το τελειο ζευγαρι" και επερνε κρυφα τηλεφωνο εναν αλλον.

    Υ.Γ. Ωραια τα λεω, γιατι εχουμε κανει και μια διατριβη σε φοιτητριες αλλα και αποφοιτες της Παντειου. Παλια ομως αυτα, τωρα ασπρισαν και τα μαλλια πολυ οποτε δυσκολευουν τα πραγματα. :P

    @ Evonita

    Τα παντα ειναι στο χερι μας, λιγη προσπαθεια παραπανω θελει. Να πεφτεις, βρε φιλεναδα, κουρασμενος το βραδυ στο κρεβατι και να θες να κοιμηθεις εστω και στριμωγμενα αλλα διπλα στον αλλον (αρκει να μην ανοιγει χωρις προειδοποιηση το φως.).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εντάξει τώρα τι να πούμε και εμείς; Άμα θέλεις και δεν αρχίζεις τα χαζά σου, η σκέψη σου είναι πολύ ώριμη.

    Διαφωνώ μόνο στο σχόλιο σου που αναφέρεις πως το να συναναστρέφεσαι με διαφορετικούς ανθρώπους μόνο και μόνο για να καλύψεις το σεξ ειναι οκ. Αν συνεχίσεις έτσι δε θα βρεις ποτέ αυτή που θα μοιραστείς τον ίδιο δρόμο.

    Φιλιά είχα καιρό να σου γράψω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ελενη ειναι και αυτο ομως μια επιθυμια της ζωης μας που πρεπει να γινεται. Οταν λοιπον απο κοινου δυο ατομα δεν θελουν να εμπλακουν συναισθηματικα ή δεν ταιριαζουν πουθενα αλλου παρα μονο σε αυτο δεν ειναι κακο. Με την προυποθεση παντα πως ειναι ενταξει ο ενας απεναντι στον αλλον και δεν πουλανε "ερωτες".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Με αυτό που λες υποβιβάζεις τον εαυτό σου. Δε γίνεται να μιλάς τόσο σωστά και ώριμα για τη συμπεριφορά που πρέπει να κυριαρχεί σε μία ζωντανή σχέση και από την άλλη να λες πως μια σαρκική και μόνο επαφή είναι οκ.

    Δεν νομίζω πως είσαι τέτοιου είδους άντρας, τουλάχιστον δεν έχεις δώσει τέτοια δείγματα. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δύο ολόκληρα παίζει να τα βρουν καλύτερα από 2 μισά. Δεν έχεις άδικο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Ελενη

    Καπου το εχεις χασει. :)

    @ mahler76

    Τα λεω καλα; Τα εξηγω ωραια; Μαθε μπαλιτσα απο τον αρχοντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Άσχετο αλλά να δεις την ταινία "Blue Valentine" να πάρεις ιδέες για νέα κείμενα.

    Καλή Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ελενη την εχω δει, καλη ειναι. Εχει προς το τελος ομως τη σκηνη που κλαει η αλλη μεσα στο μπανιο και για καποιο λογο δεν την γουσταρω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μου άρεσε πάρα πολύ εμένα η ταινία, έβγαζε πολλούς προβληματισμούς. Το είδα χθες με τη μαμά μου και κλαίγαμε μαζί. :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ελενη οταν βρεις ευκαιρια δες και το Love του Γκασπαρ Νοε, αλλα οχι με τη μανα σου μαζι γιατι ειναι καπως ψιλο-τσοντα. Εκει δε θα κλαψεις σιγουρα αλλα θα προβληματιστεις γενικα για το σεξ μεσα στη σχεση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Βάζω τα ποπ-κορν βάλε την ταινία! Χιχιχι :P

    Καλή εβδομάδα τρελέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ελενη δεν βλεπω ακαταλληλα εργα μαζι με γυναικες, καταλαβαινεις ετσι; :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα, τίποτα να μην αφήσεις να πέσει κάτω ε; Αμέσως να σχολιάσεις. Πολυλογάς μου φαίνεσαι ή είναι η ιδέα μου; :P

      Διαγραφή