Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

Τα δρώμενα της ημέρας


Οι πιο μεγάλοι (και εργαζόμενοι) θα πάμε και πιο αργά, άλλωστε τότε θα γίνει η "φτιάξη". Όσοι πιστοί προσέλθετε!

Adiós mis amigos!

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Workers of the world, unite!


Το παραγάμησα λίγο με τη δουλειά τις τελευταίες μέρες και δυστυχώς με τις ξαφνικές αλλαγές που έγιναν σε θέσεις ("προαγωγή" το είπαν κάποιοι-και εγώ γελάσα), δύσκολα με βλέπω να παίρνω τις δυο βδομάδες άδειας που έχω από πέρσι. Το μόνο ευχάριστο των τελευταίων ημερών εκείνη η όμορφη, νεοπροσληφθήσα πιτσιρίκα που ήρθε με αέρα μέσα στο γραφείο μου και ζήτησε τον υπολογιστή της γιατί είχε πολύ δουλειά όπως είπε. Από τότε κάθε πρωί πριν ανέβει στο δικό της γραφείο, ανοίγει την πόρτα του δικού μου χωρίς να χτυπήσει και λέει καλημέρα. Τσογλαναρία τι να πεις;


Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Και άμα δε μπορείς να γίνεις κομμωτής.


Αν εσείς στην ΠΑΕ νομίζετε πως θα παραμυθιάσετε τον κόσμο λέγοντας που επηρεάστηκε η ομάδα από τις δυο φωτοβολίδες που έπεσαν στο γήπεδο ή απο την είσοδο ατόμων από τη 13 όταν έγινε η αναγνωριστική του γηπέδου, είστε πολύ γελασμένοι. Μπορεί σε κανέναν καλό "φίλαθλο" ή σε κανά πιτσιρικά να πιάσει, αλλά όχι σε μας.

Δε φταίει όμως ούτε ο προπονητής, ούτε οι παίκτες. Αυτούς έχουμε με αυτούς παίζουμε και θα μιλήσω γενικά. Όταν το αμυντικό σου δίδυμο είναι Σαντάνα - Σιώβας, όταν μπροστά έχεις μόνο τον Μήτρογλου, όταν σε ρόλο οργανωτή έχεις έναν σκασμένο Ντομίνγκεζ με αλλάγη τον Φορτούνη με ελάχιστα παιχνίδια στα πόδια του, έναν αδιάφορο Αφελάϊ κλπ κλπ ΔΕΝ μπορείς να κάνεις και πολλά. Μιλάμε για μετρημένα κουκιά και είναι φυσικό ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό και τον Παοκ να σου κάνουν πλάκα, όχι γιατί είναι καλύτεροι αλλά γιατί παίζουν χωρίς άγχος και ξέρουν πως στα ματς με τον Ολυμπιακό στο τέλος μόνο κερδισμένοι μπορούν να βγουν.

Όταν όμως ο Βαγγέλας βγαίνει τον Ιανουάριο και λέει πως η ομάδα δεν χρειάζεται παίκτες για να κερδίσει τον Πλατανιά και τον Παοκ και δεν βγαίνει κανείς να τους πετάξει έναν κορνέ, αυτά θα έχεις.

Ααα επίσης Βαγγέλα, όταν θες να λέγεσαι αρχηγός αποστολής και έχεις τ' αρχίδια να υπερσπιστείς την ομάδα στο πρώτο "γόνο" που θα φας δε βάζεις τους φουσκωτούς μπροστά και ξαναγυρνάς στη φυσούνα. Δηλαδή εμείς οι οπαδοί τι θα έπρεπε να κάναμε σε κάθε μπραφ; 

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

Ανάμνηση οπαδού


Ήταν 12 Ιανουαρίου το 2003, η τελευταία φορά που επέτρεψαν την μετακίνηση οπαδών στη Λεωφόρο και πρώτη (και τελευταία) δική μου. Σαν και χθες το θυμάμαι, μαθητής λυκείου, τα μυαλά στα κάγκελα, αλητεία και ο Θρύλος πάνω απ' όλα, το χαρτάκι στην τσέπη καλά "ασφαλισμένο" μη γίνει τίποτα και το χάσω, τόσα παρακάλια έκανα στο σύνδεσμο για να μου το δώσουν, άλλωστε δεν πήγαιναν όλοι στη Λεωφόρο. Έχουν περάσει κάποιοι τελικοί (κυρίως) μπάσκετ στο Ελληνικό και στο ΟΑΚΑ, ένας τελικός ποδοσφαίρου, αλλά δε συγκρίνονται με τίποτα η μετακίνηση 500 ατόμων με αυτή των 2000.

Μπορεί η "κοινωνία" να ισχυρίζεται θέματα ασφαλείας, αλλά δεν μπορεί να καταλάβει τι θα πει για έναν οπαδό να του στερεί να δει το ματς με τον "αιώνιο" εχθρό και ειδικά στα εκτός που εκεί ο οπαδός είναι ο μόνος που μπορεί να υποστηρίξει και να προστατέψει την ομάδα. Τι να δεις από την τηλεόραση και τι να καταλάβεις; Άμα δε μπεις μέσα στη θύρα να ακουμπήσεις λίγο τα κάγκελα, να κρεμάσεις τα πανιά, να φωνάξεις για την ομάδα σου μέχρι να κλείσει ο λαιμός σου, γιατί εκείνη τη στιγμή δε σε νοιάζει τίποτα άλλο. Θα μου πεις όμως γίνονται και μανούρες. Συμφωνώ και αν σου πω, πως παλιότερα που πηγαίνω και έβλέπα πιο θερμά και συστηματικά τον Ολυμπιακό εντός, εκτός στα περισσότερα αθλήματα δεν έχω μανουριάσει θα είναι ψέμα. Άλλα μυαλά τότε βέβαια, άλλα κουράγια, άλλες προτεραιότητες.

Θρύλε σήμερα παίξε για όλους εμάς που σε έχουμε ακολουθήσει παντού και έχουμε δώσει μέχρι και το αίμα μας στο όνομά σου, δεν έχει να κάνει με τους βαθμούς και το πρωτάθλημα... έχει να κάνει με την ιδέα μας, με τη δική μας σχέση.

Και τι δε θα έδινα, να μπορούσα να ντυθώ στα ερυθρόλευκα σήμερα, με το κασκόλ περασμένο στο λαιμό και ν' ανηφόριζα από τον Πειραιά για τη Λεωφόρο με το τραίνο, όπως παλιά.

ΘΡΥΛΕ ΠΑΙΞΕ ΓΕΡΑ ΠΑΙΞΕ ΜΕ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ.... ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΕ ΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΟΥΤΑΝΑ!!!

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Και φέτος τα ίδια;


Στο τέλος εκτός του ότι μεγάλωνω και ασπρίζουν τα μαλλιά μου, να δεις που θα τους ψήσω πως ωριμάζω κιόλας!


Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Θα 'μαστε προβοκάτορες μέχρι την Αναρχία


Eκεί στο Σύνταγμα χαίρεται πολύ ο κόσμος. Βλέπω ελληνικές σημαιούλες και τραγουδάκια του εθνικού ύμνου. Όταν αρχίσετε να αγωνίζεστε για δικαιώματα και όχι για χώματα με λάβαρα τότε τα ξαναλέμε. Αν το πρόβλημα σε αυτόν εδώ τον τόπο νομίζεις πως είναι μόνο το οικονομικό χρέος, τι να πώ; Λευτεριά στα σάπια σου μυαλά καλέ μου "νοικοκύρη".




"Θα ’τανε κάποια Κυριακή, κάποια Δευτέρα.
Σε κάποιο ποίημα του Λόρκα, στους πίνακες του Ριβέρα,
στη θάλασσα του Χικμέτ, στα λόγια του Γκαλεάνο,
και πριν καλά καλά σε βρω πάντα σε χάνω.
Θα ’τανε καθημερινή, μπορεί και αργία.
Πλακάτ, πανό, "ΚΡΑΤΟΣ ΚΛΕΙΣΤΟΝ" και απεργία.
Σε κάποιο στίχο του Άκη Πάνου, ή του Ρασούλη που φωνάζει
Κι όμως αλλάζει Κεμάλ.... κι όμως ΑΛΛΑΖΕΙ!"


Υ.Γ. Όλο λέω να πάω σε κανένα αυτοδιαχειριζόμενο χώρο για να μάθω Ισπανικά και συνέχεια το αναβάλλω. Απ' ότι μου είπαν κάνουν πολύ καλή δουλειά και σε επίπεδο αρχαρίων αλλά και σε προχωρημένο στάδιο.

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

All you need is Love!!!

Σήμερα είναι η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου -βοηθειά μας, μεγάλη η χάρη του. Πόσο σε βαριέμαι ρε "ψαγμένε" που τα ξέρεις όλα και το παίζεις ιστορίας. Μιλάω για σένα ρε μαλάκα που πιπιλάς την καραμέλα πως οι ερωτευμένοι γιορτάζουν κάθε μέρα και πως αυτή η μέρα είναι η χαρά του υπερκαταναλωτισμού. Συμφωνώ μαζί σου πως ναι πράγματι όποιος είναι ερωτευμένος γιορτάζει κάθε μέρα και πως ο καπιτάλισμός έχει γαμήσει μέχρι και τα συναισθήματα των ανθρώπων και όλα τα βλέπουν φράγκα. Δε σε είδα όμως να λες τα ίδια και για τα Χριστούγεννα που δεν διαφέρει σε τίποτα, από τη σημερινή μέρα η "έκφραση" της αγάπης. Αλλά πες μου και κάτι άλλο ρε μεγάλε, πότε γύρισες μια μέρα από τη δουλειά "κομμάτιας" στο σπίτι σου και είπες στην κοπέλα σου "Ντύσου βγαίνουμε"; Πότε κάθησες να την ακούσεις προσεκτικά, να σου μιλάει για την κοινότυπη μέρα της και να σε ενδιαφέρει; Πότε ξενύχτησες δίπλα της ενώ αυτή κοιμόταν και να προσπαθείς να συγχρονίζεις όλο το βράδυ την αναπνοή σου για να μην την ξυπνήσεις; Πότε μύρισες το μαξιλάρι της όταν εκείνη σηκώθηκε από το κρεβάτι;

Ρε μαλάκα τον έρωτα, την αγάπη, τη μαγεία, ή όπως αλλιώς λέγεται, δεν τον παραδέχεσαι σε Έκεινη μόνο, αλλά πρέπει πρώτα να τον παραδεχτείς στον ίδιο σου τον εαυτό. Να γουστάρεις που είσαι δίπλα της γιατί αυτό κάνει σε σένα καλό. Πρέπει να μάθεις να μη ζητάς ότι δεν μπορείς να παράγεις. Πόσο μάλλον όταν ζητάς ΑΓΑΠΗ και ΣΕΒΑΣΜΟ, από τον άλλον.

Και όλα αυτά στα λέω εγώ που έχω κάνει διατριβή πάνω στο "γάμα και μετάνιωνε".


Υ.Γ. Φέτος συνειδητοποίησα πως τέτοια μέρα πάντα ήμουν μόνος δεν είχα ποτέ γκόμενα. Ούτε μια φορά να βγω να σηκώσω όλες τις Lacta και τα Caprice από το περίπτερο να τις τα πάω δώρο και να τα φάω μόνος μου. :P

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2015

Μόνο, μη μου πείς ποτέ να παραδοθώ

Χαίρομαι πραγματικά όταν φίλοι εξελίσσονται, δημιουργούν και παλεύουν για ν' αλλάξουν τον κόσμο. Η μουσική είναι ένας τρόπος επανάστασης και γενικά η τέχνη. Χαίρομαι ακόμη παραπάνω όταν με ανθρώπους που έχω αντάλλαξει δυο κουβέντες, δε βγαίνουν σκάρτοι.

Γιάννη Μπιλίρης (Frontman των Μεθυσμένων Ξωτικών), σε solo δουλειά και πολύ καλή μάλιστα. Cover του "Police On My Back" των Clash.



Υ.Γ1. Και ένας άλλος αγαπημένος μου, ο Δεληβοριάς παράγει έργο, και βοηθάει τη "Σχεδία".



Αγαπώ τους ανθρώπους με ευαισθησίες, μακάρι να μην ήμουν και εγώ τόσο χοντρόπετσος. Προσπάθεια θέλει...

Υ.Γ.2. Το ΣΥΡΙΖΑ δε μας τα λέει καλά. Σε αυτή τη χώρα έχουμε ιερά, όσια και παραδόσεις βαθιά χαραγμένες στην ψυχή μας, δε θα αφήσουμε τους αναρχοσυμμορίτες άπλυτους να τα καταστρέψουν όλα σε τούτη τη χώρα. Η απαίτηση είναι παλλαϊκή: ΦΕΡ' ΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΜΑΤ.  Γιατί έτσι όπως το πάνε αυτοί σε λίγο θα κουνάμε τις κλούβες και οι άλλοι μέσα θα παρτάρουνε. Τέτοιες στιγμές όπως με του Atari Teenage Riot δε θα ζήσουμε ποτέ.

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

08/02 μες στη Θεσσαλονίκη, παίξτε για τ' ΑΔΕΡΦΙΑ μας, ΓΑΜΗΣΤΕ τους το ΣΠΙΤΙ.



"Δεν μπαίνει το πανό στην Τούμπα"

Οι παίκτες του Ολυμπιακού δεν θα κάνουν τελικά την εισοδό τους σήμερα (8/2) στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας πανό για τα θύματα της θύρας 7, όπως αποφασίστηκε στην πρωινή σύσκεψη ενόψει του μεγάλου αγώνα.

Από τον επίσημο ΠΑΟΚ προέβαλλαν σθεναρή αντίσταση στο συγκεκριμένο αίτημα, τονίζοντας ότι σαφώς και τιμούν τη μνήμη των αδικοχαμένων φίλων του Ολυμπιακού, που έφυγαν από την ζωή σαν σήμερα (8/2) το 1981, αλλά επεσήμαναν ότι επειδή το πανό έχει το σήμα της θύρας 7 θα είναι καλύτερα να μην κάνει την εμφάνισή του στην Τούμπα και δυναμιτιστεί το κλίμα.

Ετσι, οι ποδοσφαιριστές των "ερυθρολεύκων" θα παραταχθούν στο γήπεδο μόνο με περιβραχιόνια στα οποία θα αναγράφεται η η ημερομηνία του τραγικού δυστυχήματος.

Πηγή: Sport24.gr

Δυστυχώς ο πολύς πολιτισμός μας έφαγε... σηκώστε το πανί τσαμπουκά. Αρχιδάτα. Και όλα αυτά επείδη δε μας αφήνουν να πάμε πάνω να υπερασπιστούμε την ομάδα. Δώστε γαμώ την πουτάνα μου εισιτήρια. Πούτσα μέχρι ξεφτίλας....

Και λίγα έχετε τραβήξει Μπαόκια.



8/02/81 Δεν ξεχνώ ΠΑΝΤΑ τιμώ... 34 χρόνια μετά


Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών), ΠΑΡΩΝ
Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών), ΠΑΡΩΝ
Ηλίας Παναγούλης (17 ετών), ΠΑΡΩΝ
Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών), ΠΑΡΩΝ
Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών), ΠΑΡΩΝ
Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών), ΠΑΡΩΝ
Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών), ΠΑΡΩΝ
Νίκος Φίλος (19 ετών), ΠΑΡΩΝ
Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών), ΠΑΡΩΝ
Βασίλης Μάχας (20 ετών), ΠΑΡΩΝ
Ευστράτιος Πούπος (20 ετών), ΠΑΡΩΝ
Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών), ΠΑΡΩΝ
Ζωγραφιά Χαϊρατίδου (23 ετών), ΠΑΡΟΥΣΑ
Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών), ΠΑΡΩΝ
Κώστας Καρανικόλας (26 ετών), ΠΑΡΩΝ
Μιχάλης Μάρκου (27 ετών), ΠΑΡΩΝ
Κώστας Μπίλας (28 ετών), ΠΑΡΩΝ
Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών), ΠΑΡΩΝ
Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών), ΠΑΡΩΝ
Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών), ΠΑΡΩΝ
Δημήτριος Αδαμόπουλος (41 ετών), ΠΑΡΩΝ

Παρών... πάντα ΠΑΡΩΝ!

"ΘΡΥΛΕ θυμήσου, ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ σε θέλουνε ακόμα και οι ΝΕΚΡΟΙ σου"

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Παίρνω θέση στην κερκίδα

Όπως τότε που έμενε κόσμος έξω, γιατί πολύ απλά δεν χώραγαν να μπουν άλλοι.


Σήμερα το Παπαστράτειο πρέπει να είναι ασφυκτικά γεμάτο, να βράσει το νερό της πισίνας. Ολυμπιακός δεν είναι μόνο τα νέρμπι στο ποδόσφαιρο, ούτε η Ευρωλίγκα στο μπάσκετ. Στηρίξτε τον ερασιτέχνη όπως του αρμόζει. Τουλάχιστον υπάρχουν ακόμη αθλητές που παίζουν για τη φανέλα και ειδικά το τμήμα του πόλο στο έχει αποδείξει με το παραπάνω, όταν απλήρωτοι για μήνες το 2011 κατέβηκαν στην πισίνα και πήραν το πρωτάθλημα.

Επίσης πρέπει να πάρεις θέση και ας μείνεις απέξω από το κολυμβητήριο, όχι τόσο γιατί παίζεις με τον παναθηναϊκο, αλλά γιατί αυτό το Σαββατοκύριακο είσαι σε ανοιχτή σύνδεση με τον ουρανό.... για τα 21 παιδιά και για όλους τους άλλους που φωνάζουν ΘΡΥΛΟΣ από ψήλα.

Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

Ακολούθησε το δρόμο σου κι ας λένε πως είναι ο λάθος


Κάποιες φορές το όνειρο είναι τόσο κοντά. Αρκεί να τεντωθείς και να το πιάσεις. Δεν σου ζητάει πολλά...

Ακολούθησε τα πάθη σου και τα "θέλω" σου, πριν σου μείνει η πικρή γεύση της ανεκπλήρωτης επιθυμίας. Έχεις περισσότερα να χάσεις όταν μένεις στην "ασφάλεια", το βασικότερο απ' όλα την προσωπική ευτυχία. Δε θα κοροϊδεύεις τον εαυτό σου πως όλα είναι καλά, γιατί όντως θα είναι! Αποδεδειγμένο.

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

"Πάντα να ξαναρχίζεις..."

Έτσι είχε πει ο Paul Valery.

Κυριακή σήμερα, με "καφετί" ουρανό, αλλά αυτό δε μας πτοεί για μια "ποδηλατάδα", και μετά καφέ στο Πασαλιμάνι.

Καλημέρα, καλό μήνα και φύγαμε.

Τραγούδι από τα πολύ παλιά, The Velvet Underground και Sunday Morning.