Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

First we take Manhattan


Το κέντρο της Αθήνας είναι κατα τι πιο όμορφο σήμερα, χωρίς κάγκελα στον άγνωστο στρατιώτη και χωρίς κλούβες, ΜΑΤ και μπάτσους ακροβολισμένους σε κάθε πιθανό και απίθανο δρόμο. Από αυτούς που πέρασα πάντως ήταν τουλάχιστον τέσσερα σημεία με μόνιμη παρουσία κλούβας με ΜΑΤ η οποία απουσίαζε σήμερα.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Μπερδεμένο μείγμα

Ο Θείος Νώντας λοιπόν -για τους αδαείς Δημήτρης Πουλικάκος- πριν λίγα χρόνια σε μία συνέντευξη που είχε δώσει στον χοντρομαλάκα "mr ΚΛΙΚ" (βλ. Κωστόπουλο) όταν τον αποκάλεσαι "ροκά" προσβλήθηκε, απαντώντας του πως "από τότε που στα πρωϊνάδικα ακούγονται εκφράσεις του στυλ χρύση μου σήμερα είσαι πολυ ροκ, αυτή η λέξη είναι σαν βρισιά". Ααα ρε Θείε Νώντα πολύ μπροστά μια ζωή, που σου εύχομαι να μην ξεμείνες πότε από φούντα καλαματιανή και μαύρο από την Προύσα.

Καταρχάς να δηλώσω πως δεν είμαι αρνητικός που βγήκε το ΣΥΡΙΖΑ, παρόλο που δε συμφωνώ με πολλές από τις απόψεις του. Η βασική μου αντιπαράθεση με το συγκεκριμένο κόμμα και τους υποστηρικτές του είναι η εξής, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΑΡΙΣΤΕΡΑ" όπως αυτοαποκαλούνται. Και είναι πολύ σημαντικό αυτό που λεώ.
Δεν γίνεται να σκίζεις τα βρακιά σου από χαρά που η Ελλάδα για πρώτη φορά εξέλεξε "ΑΡΙΣΤΕΡΗ" κυβέρνηση και να κάνεις συνεργασία με τον καρα-ΔΕΞΙΟ Καμμένο και τα φιλαράκια του. Αυτό είναι προσβολή στο αδικοχαμένο πρόσωπο του Νίκου Τεμπονέρα (και όχι μόνο) που δολοφονήθηκε από ΟΝΝΕΔίτες, που όλως τυχαίως ο Καμμένος ήταν από τα πρωτοπαλίκαρα μαζί με Βουλγαράκηδες Μεϊμαράκηδες, Σαμαράδες στην οργάνωση, και εσύ Αλέξη μου έκανες καταλήψεις.
Επίσης δεν γίνεται να τραγουδάς τον ύμνο του ΕΑΜ και να κάνεις κυβέρνηση με δεξιούς, θα τρίζουν τα κόκκαλα του Άρη και όλων των παππούδων μας.
Δεν γίνεται να λες πως είσαι "ΑΡΙΣΤΕΡΑ" και να έχεις έστω και στην άκρη του μυαλού σου να βάλεις για τον διακοσμητικό ρόλο του προέδρου της δημοκρατίας "ΔΕΞΙΟ" (βλ. Αβραμόπουλο) Ας κρατάμε τα προσχήματα λοιπόν και να μη βάζουμε ταμπέλες.

Καταλαβαίνω πως ο Τσίπρας δεν έχει περίοδο χάριτος και στις 16 Φεβρουαρίου, δυστυχώς θα τον βάλουν στο τέρμα να του βαράνε πέναλντι απροπόνητο και σε στημένο ματς. Στην Ελλάδα όμως τα προβλήματα για μένα δεν είναι μόνο οικονομικά, εχεί πολύ σημαντικά κοινωνικά θέματα να λύσει και εκεί θα δούμε αν όλα όσα έλεγαν και ήταν ενάντια ως "αριστερά" θα τα κάνουν πράξεις. Και τι εννοώ:

Αναδιοργάνωση της αστυνομίας, να φύγουν δηλαδή όλοι οι μπάτσοι και οι ομάδες αη-ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ, ΖΗΤΑ από τους δρόμους, γειτονιές ώστε να κυκλοφορούμε ελεύθεροι στην Πατησίων (ειδικά στο ύψος της ΑΣΟΕΕ). Να σταματήσουν την παράνομη χρήση εξουσίας και κατάργηση των ΜΑΤ-ΥΜΕΤ.
Σεβασμός, αλυλεγγύη και σωστή μεταχείριση σε όλους τους οικονομικούς μετανάστες που έρχονται σε αυτό το μέρος.
Επανεξέταση, υποθέσεων φυλακισμένων ατόμων (κυρίως αναρχικών) που έχουν κατηγορηθεί χωρίς στοιχεία με πολλά χρόνια κράτησης.
Αλλαγή στην παιδεία στο περιεχόμενο των μαθημάτων, στον τρόπο διδασκαλίας και στην αποτίμηση του μαθησιακού αποτελέσματος.
Ο διαχωρισμός Κράτους - Εκκλησίας και επανεξέταση της περιουσίας της.
Φόλα στα φασισταριά να ψοφήσουν και μετά δημόσια κρεμάλα στο Σύνταγμα.

Αριστερό λοιπόν δεν σε κάνει ούτε η γραβάτα που δε φοράς, ούτε ο σταυρός που δεν κάνεις, αλλά οι πράξεις σου και η στάση σου απέναντι στην κοινωνία τότε ίσως και μετά από πολύ αγώνα ίσως "θα δούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν και ίσως σηκωθούμε λίγο ψηλότερα".

Υ.Γ.1 Παρακολουθώ ειδήσεις, ραδιόφωνο και τα ΣΚΛΗΡΑ ερωτήματα (Α.Ρ.)δημοσιογράφων προς τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Τελικά έτσουξε πολύ τα τσιράκια, γιατί με τους παλιούς δεν ρωτούσαν απλώς έπερναν γραμμή και ότι τους έγραφαν έλεγαν. ΣΚΑΙ και ΜΕGA πάντως πολύ κλάμα... πολύ χαίρομαι.

Υ.Γ.2 Βρήκα γκόμενα(ρα) 30άρα με χαμηλοκάβαλο τζίν (κωλάρα) και κόκκινα εσώρουχα που ψήφισε ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ, της πρότεινα καμιά εικοσαριά φορές να την παντρευτώ και εκείνη νόμιζε πως της έκανα πλάκα. Δεν υπάρχει κράτος τελικά...

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

Σκέψεις με το καλημέρα!

Όλοι εσείς που θα ψηφίσετε το πρώτο κόμμα (βλ. ΣΥΡΙΖΑ) για να σχηματίσει κυβέρνηση (ανοχής) θα στηρίξετε και το όποιο "παραπαίδι" θα συνεργαστεί μαζί του; Για ποια Δημοκρατία μιλάμε τελικά και ποιά δύναμη του λάου να εκλέγει αυτούς που θέλει;

Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.



"Κι ἤθελε ἀκόμη πολὺ φῶς νὰ ξημερώσει. Ὅμως ἐγὼ
Δὲν παραδέχτηκα τὴν ἧττα. Ἔβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφῆ ἔπρεπε νὰ σώσω
Πόσες φωλιὲς νεροῦ νὰ συντηρήσω μέσα στὶς φλόγες.
Μιλᾶτε, δείχνετε πληγὲς ἀλλόφρονες στοὺς δρόμους
Τὸν πανικὸ ποὺ στραγγαλίζει τὴν καρδιά σας σὰ σημαία
Καρφώσατε σ᾿ ἐξῶστες, μὲ σπουδὴ φορτώσατε τὸ ἐμπόρευμα
Ἡ πρόγνωσίς σας ἀσφαλής: Θὰ πέσει ἡ πόλις.
Ἐκεῖ, προσεχτικά, σὲ μιὰ γωνιά, μαζεύω μὲ τάξη,
Φράζω μὲ σύνεση τὸ τελευταῖο μου φυλάκιο
Κρεμῶ κομμένα χέρια στοὺς τοίχους, στολίζω
Μὲ τὰ κομμένα κρανία τὰ παράθυρα, πλέκω
Μὲ κομμένα μαλλιὰ τὸ δίχτυ μου καὶ περιμένω.
Ὄρθιος καὶ μόνος σὰν καὶ πρῶτα περιμένω."


Μανώλης Αναγνωστάκης

 Ηλεκτρικός Θησέας; και τα λοιπά.....



Καλέ μου "Νοικοκύρη" Νεοδημοκράτη για σένα δεν έχω να πω πολλά, εσύ ψόφα από μόνος σου, γιατί έρχονται κρεμάλες στο κέντρο!

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Αποχή Και Πάλη Ταξική


Λέμε όχι στην αποχή των απολίτικων και της αδιαφορίας ή όλων αυτών που ονειρεύονται στρατούς και βασιλιάδες. Αυτή η αποχή είναι χειρότερη ακόμη και από το να ασκήσεις το εκλογικό σου δικαίωμα. Λέμε όμως ναι στην αποχή των πράξεων της αυτοργάνωσης και της ελευθερίας.

Η ιστορία έγραψε πως καμία επανάσταση του λαού δεν έγινε με εκλογές, τα πράγματα δεν άλλαξαν ποτέ μέσω ψηφοφορίας. Αν γινόταν κάτι τέτοιο δεν θα σε άφηναν να ψηφίσεις, απλώς τώρα σε παραμυθιάζουν για δημοκρατιά, για ποια δημοκρατία όμως μιλάμε; Μάλλον όσοι ασκείτε το εκλογικό σας δικαιώμα καλό θα ήταν να ανατρέξετε λίγο σε βιβλία και να ξαναορίσετε τις έννοιες της αστική και κοινοβουλευτικής εντολής. Η ψήφος εντάσεται σε αυτή την κατηγορία της εντολής αλλά έχουν αυτές οι δύο εντολές έχουν τελειώς διαφορετικό νόημα. Και για ποια δημοκρατία μιλάμε και ποια ελευθερία όταν η ΟΠΟΙΑ κυβέρνηση εκτελεί εντολές άλλων; Με λίγα λόγια, πιστεύεις ότι σε αντιπροσωπεύει αυτός που ψήφισες και βοηθάει εσένα και τα πιστεύω σου;

Μήπως θες να μιλήσουμε και για τα νούμερα που χρειάζονται για να εκλεγεί η κυβέρνηση;

Τα έλεγε ο σοφός Νικόλας...

"Θα βάλουμε μπροστά τη Μαύρη και την Κόκκινη σημαία
Μ' αγώνα η λευτεριά μας είναι αναγκαία."



Γελάτε τώρα.... αλλά κουφάλες ερχόμαστε, δεν έδωσαν όλοι οι παππούδες μας τα όπλα με τη Βάρκιζα.

Και κάτι από το Πολιτικό Ημερολόγιο ενός από τους μεγαλύτερους Έλληνες "τρομοκράτες" του Γιώργου Σεφέρη. Καλό είναι να διαβάζουμε όσο μπορούμε και όσο θέλουμε.... έτσι αποκτούμε γνώση και αυτό μας κάνει καλύτερους, απέναντι στην κοινωνία.

"Αν σηκωνότανε ο κόσμος, άρπαζε τους πέντε δέκα υπουργούς από τις πολυθρόνες τους, τους κατέβαζε στην εξέδρα του Φαλήρου και τους πετούσε στη θάλασσα, θα το 'βρισκα πολύ σωστό."  


Υ.Γ.1 Τη Δευτέρα το ίδιο αφεντικό θα έχεις να σε βρίζει και την ίδια γκόμενα/γκόμενο που δε γουστάρεις αλλά παρόλα αυτά θα συνεχίζεις να κοιμάσαι στο ίδιο κρεβάτι.

Υ.Γ.2 Θα δέσω τη μάνα μου να μην πάει να ψηφίσει.... τόσα χρόνια δίπλα μου, μυαλά δεν άλλαζει.

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Μικρές αλήθειες


Σ'ένα, όχι σε πολλά, σ'ένα βλέμμα να έβρισκα κάτι από εσένα, θα του έλεγα: "πάτα με, πάτα με γερά όμως, σε όλο το σώμα να σε νιώσω, βαθιά έως της ψυχής τα υπόγεια".

Γιατί είναι κάποιοι άνθρωποι που μαζί τους μπορείς να υψώσεις τα όνειρα σου. Γιατί όσο πιο ψηλά τα τοποθετούμε τόσο μεγαλύτερη είναι η λάμψη τους. Κι αυτή η λάμψη καθορίζει το "μπόι" μας, αυτό που πολλές φορές μας κάνει ν' αγγίζουμε τον ουρανό. Και να ξέρεις, καθόλου σημασία δεν παίζει αν αυτός ο άνθρωπος που είναι δίπλα μας, έχει το ανάστημα των Χόμπιτ.

Καληνύχτα! (:

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Ψηφίζουμε στα κόκκινα

Άντε, ξύπνατε ψηφίζουμε λέμε, να πάμε στο Final Four της Euroleage που θα γίνει στη Μαδρίτη.


Πάτα σε αυτό το link και ακολούθησε τις οδηγίες. Είμαστε ήδη πρώτοι στο Group B και γενικά πρώτοι και στα δύο groups. Δεν έχουμε να πούμε και πολλά για τα κορίτσια μας, είναι απλά οι καλύτερες σε ολόκληρη την Ευρώπη, χρόνια τώρα. Όταν εμείς είχαμε cheerleaders στο μπάσκετ, οι άλλοι δεν ήξεραν τι σχήμα έχει η στεφάνη.

Πάρε μάτι και πράξε το σωστό.



"Αυτό είναι σωστό, αυτό είναι σωστό, του Θρύλου τα κορίτσια να πάνε τελικό."


 

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2015

Παράσκευη πρωί λα λα λα λα λα

Το παρακάτω παιδί θα μπορούσε να ήταν φίλος μου αν ζούσαμε στον ίδιο τόπο, και όχι μόνο αυτό αλλά θα μου έδινε να πιω και γάλα απο το bong του ή ό,τι πίνει τέλος πάντων αλλά σίγουρα μέσα από bong και όχι μπιμπερό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το avatar μου.


Καλημέρες με ρυθμό!

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Η μέθη του Έρωτα

Θα σου εξηγήσω γιατί τσαντίζομαι εγώ μαζί σου και γιατί νευριάζεις εσύ μαζί μου.
"Κάποια ζευγάρια είναι απλώς αχάριστα. Δεν καταλαβαίνουν τη ζωή τους. Πόσο τυχεροί είναι. Έχουν ο ένας τον άλλον."
Δεν μιλώ για εκείνα τα ζευγάρια που ο έρωτας είναι μια συμφωνία. Συμφωνούν στην ανάγκη του να νιώσουν. Έχουν πείσει τον εαυτό τους γι' αυτό από πολύ νεαρή ηλικία. "Πρέπει να ερωτευθώ", αφού ερωτευθούν "πρέπει να μου λείπει", "να είμαι παντού μαζί του". Περνά ένα εύλογο χρονικό διάστημα κι αποζητούν τη  μετάβαση, "Ήρθε η ώρα της σκάλας". Ανεβαίνεις σκαλί. "Πρόταση γάμου", χαμένη στις τυπικότητες και ο αυθορμητισμός πάει για λουκουμάδες στη γωνία. Αφού έχεις τακτοποιηθεί επαγγελματικά, στεγαστικά, ηλικιακά, έχεις βρει το απάγκιο-σάρκα όπως σου κάνει κι όχι όπως το έχεις ονειρευθεί, περνάς στο στάδιο οικογένεια. Μια συμφωνία τακτοποιημένη  με ένα σώμα που λειτουργεί εκτονωτικά και ως ασφαλής πυξίδα. Όχι πάθη, όχι εντάσεις. Εξάλλου, στο γάμο του ανωτέρου σου, του συγγενή σου, του φίλου σου, χρειάζεσαι έναν/μια συνοδό. Μετά από λίγα χρόνια καταντούν αντίπαλοι από σύντροφοι/σύμμαχοι και μες στα άγχη και τους σκοπέλους καταλήγουν στην απόσυρση του γάμου, αντιμετωπίζοντας το σαν μια φυσική εξελικτική διαδικασία. Διαζύγιο. Συναινετικό στην καλύτερη. Eξάλλου, ο έρωτας που ποτέ δεν έτρεξε χέρι-χέρι ανάποδα στην Εθνική πώς περιμένει να έχει τα γεράματα για να διηγηθεί; Έλα όμως που εγώ χαίρομαι να τελειώνουν τέτοιες σχέσεις. Να τελειώνει η σύμβαση στο συναίσθημα.  Άλλο υποχώρηση, άλλο συμβιβασμός.Άλλο έρωτας, άλλο συμφωνία.
"Έχουμε μπερδέψει έννοιες και θέτουμε λανθασμένες προτεραιότητες. Καριέρες που αγκαλιάζουν τα πόδια τη νύχτα, μοναξιές να τυλίγουν τα σώματα και ευκαιριακές αναζητήσεις."
Δεν είναι τυχαίο μες στον απέραντο συγχρονισμό του κόσμου, που χαρακτηρίζεται η εποχή που ζούμε, ως εποχή της ξεπέτας, του "ό,τι κάτσει", "ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε". Λίγο πολύ, όλοι "ζηλεύουμε" εκείνους τους άλλους έρωτες που δεν έχουν καμιά σχέση με αυτούς. Όλοι τρέχουμε να τους θαυμάσουμε και να πούμε "αχ θέλω κι εγώ". Είναι εκείνοι οι έρωτες που ζητούν και τα δίνουν όλα. Είναι οι έρωτες που απαξιώνουν τον ενικό αριθμό και οι λογομαχίες τους καταλήγουν σε μια από κοινού υποχώρηση.

Τους αφορά το πώς νιώθει ο σύντροφος τους σε γενικότερο πλαίσιο, αγωνιούν για την ψυχική και σωματική του ακεραιότητα, λαχταρούν να κάνουν κοινές παρέες, θαυμάζουν και δεν διανοούνται την απόσταση. Δείχνουν αξιοπρέπεια στο μαζί και κυρίως στα λάθη. Ακόμη και σε αυτά υπάρχει αξιοπρέπεια. Εξάλλου, σε μια διαμάχη βλέπεις καθαρά το μέσα σου αλλά και το μέσα του άλλου. Βλέπεις το με πόσο σεβασμό σε αγγίζει. Εσένα και τη σχέση. Είναι εκείνοι που δεν αποζητούν να ενισχύσουν το εγώ τους κι αύριο μεθαύριο δεν θα αναλωθούν σε κρεβάτια πολυτελείας για μια βραδιά. Είναι εκείνοι που αποζητούν να γεράσουν μαζί. Το βλέπουν, το νιώθουν, τους ξεπερνά. Κι επειδή τον έρωτα, αυτόν τον αληθινό που με εσωτερικό κόπο κρατιέται, δεν τον συναντά κανείς και πολλές φορές στη ζωή του, ζήτημα αν θα είναι ΜΙΑ... καλό θα ήταν να μην τον πάει για τηγανίτες και μετά να του φέρει το πιάτο στο κεφάλι. Ας τον αγγίξει τρυφερά, ας κλειστούν στην δική τους αιωνιότητα κι ας κάνουν παιδιά που θα μυηθούν σε έναν τέτοιο κόσμο. Στον κόσμο της αγάπης, του αυτοσεβασμού και της αξιοπρέπειας. Όσο για τους άλλους; Όσοι δεν γνωρίζουν γιατί είναι μαζί ας μάθουν να ζουν χώρια. Θα κάνουν καλό πρώτα στον εαυτό τους και κατ' επέκταση στην κοινωνία. Η προσωπική κατάσταση του καθενός έχει κοινωνικές προεκτάσεις.

Και τελειώνω όπως άρχισα. Είναι πολύ τυχερός όποιος έχει βρει ένα ζευγάρι μάτια να λιώνει γι'αυτά και να λιώνουν γι'αυτόν. Από μέσα προς τα έξω και αντιστρόφως.


 "Κάπως οφείλουμε να ομορφύνουμε τον κόσμο μας. Ας ξεκινήσουμε από την καρδιά."
ΥΓ. Αρνούμαι κατηγορηματικά πως δεν υφίσταται η ύπαρξη τέτοιων ερώτων. Υπάρχουν κι οι ύφαλοι αλλά μέσα δεν τους αγγίζουν, τόσο βαθιά όσο είναι η δική τους ψυχή και τα δικά τους θεμέλια. Απλώς ο κόπος που δεν κάνουμε, οι ευκολίες που μας ορίζουν ως οράματα και χαρακτηρίζουν τις συμπεριφορικές και τις διαθέσεις μας, οδηγούν στο να μην επιτυγχάνουμε εύκολα στον προσωπικό τομέα. Μια συζήτηση με το μέσα μας, ίσως να αποβεί χρήσιμη. Όπως αρνούμαι με όλους τους τρόπους το "οι πραγματικοί έρωτες δεν φορούν νυφικά". Μα αν δεν τα φορέσουν αυτοί; Τότε ποιοι; (σχηματικό η αναφορά στο νυφικό. Δεν πιστεύω στους γάμους με τη συμβατική έννοια, ούτε και στο ότι ο έρως έχει φύλο.)

ΥΓ.2 Δε θα δέχθω τον χαρακτηρισμό του ρομαντικού. Εξάλλου, αγαπώ τον τρομοκράτη Bernard Mickey Wrangle στον "Τρυποκάρυδο" του Tom Robbins, όπως και τους ταραχοποιούς επαναστάτες του Kerouac. Είναι εκείνοι που πιστεύουν πως θα αλλάξουν τον κόσμο και στο τέλος το κατορθώνουν.

Κατάλαβες τώρα;

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Μέρεεες


Είμαι τόσο εξαρτημένος από τον εσπρέσσο που αν δεν είχε τόσο ωραία γεύση θα μπορούσα να τον βαράω κατευθείαν σε ενέσεις σαν ντρόγκα ή να τον σνιφάρω σαν κοκόρι.

Άντε καλημέρες στους εργαζόμενους και μη.

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

Μονολογώντας

 
Άκου, θα 'θελα να σε έχω εδώ, να σε κοιτώ. Όχι να ανταλλάσσουμε λεκτικά μόρια. Στα βλέφαρα σου απέκτησε ύψος η σιωπή. Αρκεί να σε χαζεύω και όλα παίρνουν φως. Τα παντζούρια ανοίγουν, ο ήλιος ξανά βγαίνει, το φεγγάρι χάνει το χρόνο και ξεχνιέται να κρυφτεί, τα αστέρια μπερδεύονται στα μάτια σου και οι σκιές μας μεγαλώνουν το δρόμο, αρκεί να σε κοιτώ.
Θα 'θελα να σε έχω εδώ. Να περπατάμε πλάι-πλάι κι εγώ να σε παρατηρώ. Να αγκαλιάζω τις λεπτομέρειες του προσώπου σου. Να χαϊδεύω ακούραστα κάθε σημείο του κορμιού σου. Να σε χαζεύω με τις ώρες, με τα λεπτά και τις αιχμές του χρόνου. Από το πρώτο λεπτό που συνάντησα το πρόσωπο σου αυτό ήθελα εξάλλου. Να σε χαζεύω. Να παίρνει αξία το κοίταγμα και οι ήχοι να μην έχουν καμιά σημασία.
Αν μπορούσα να σου ζητήσω κάτι, αυτό θα ήταν, να έρθεις εδώ... τώρα. Να έρθεις και να αγγίξουμε το ασυγκράτητο παρέα. Κι εκείνο το "ένα", να το κάνουμε να περιγελάσει το "δύο". Να το κοιτάξει από ψηλά και να αφουγκραστεί τις αναπνοές μας. Εκείνες που μιλούν για τον έρωτα. Να μπερδευτούν οι ανάσες μας.
Ακούς; Έλα. Η σιωπή χάνει την αίγλη της μακριά σου κι εγώ πνίγομαι μέσα της. Έλα. Απλώς να σε κοιτώ.... Έτσι θα αναπνέω με ευκολία.