Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Της νύχτας οι διάλογοι


Γουστάρω πολύ τα στέκια μου, γιατί εκεί μέσα βρίσκονται είτε ως θαμώνες είτε ως υπάλληλοι, άτομα που είναι "κουρέλια".
Και εκεί που έχεις ήδη πιει με την παρέα σου δύο μπουκάλια ουϊσκι, και σε διώχνει ευγενικά από το μαγαζί η κοκκινομάλλα σερβιτόρα, της λες με υποκριτικό υφάκι, "Που 'σαι Λορίν, πιάσε ένα τελευταίο μπέρμπον. Σκέτο." και σου απαντάει με ένα χαμόγελο που σκοτώνει "Χέσε μας ρε Μπόγκαρτ".

Εεε κάπου εκεί συνειδητοποιείς πως υπάρχουν άγγελοι στις μητροπόλεις, που περπατάνε κιόλας.

4 σχόλια:

  1. Πληρωμένες απαντήσεις, δε σε χάλασαν! :P Μου πήρε λίγη ώρα μέχρι να καταλάβω ποιοι είναι Λορίν και Μπόγκαρτ αλλά τους βρήκα!

    Ααα και να μαντέψω... μάλλον μιλάς για το μαγαζί με τις αισθήσεις σωστά και ο διάλογος έγινε με την Κατερίνα!

    Έλα φιλιά και σιγά σιγά να μπαίνουμε σε γιορτινούς ρυθμούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άσχετο, αλλά κυκλοφορούσε μια ιστορία κάποτε, για μια χρυσή σφυρίχτρα που χάρισε ο Μπόγκαρτ σε κάποιο γύρισμα στη Λόριν λέγοντας της "Όποτε με χρειαστείς σφύριξε μου".
    Ε τι; Απλώς το θυμήθηκα...
    Γιατί;
    Δεν ξέρω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ Ελενη

    Σωστα μαντεψες! Απαντηση της Κατερινας ηταν, εκτος απο παρα πολυ ομορφη ειναι και πολυ ετοιμολογη. (:

    @ Αννα

    Το εχω διαβασει και εγω αυτο. Δεν νομιζω πως ειναι ιστορια, αυτο εγινε μετα το "To have and have not" με την θεικη ατακα, "Ξερεις πως να σφυριζεις Στηβ; Απλα ενωνεις τα χειλη σου και φυσας".
    Απο τοτε που ανακαλυψα τον Νικο Νικολαιδη, αγαπησα τις ηρωιδες του σελιλοιντ, γιατι τελικα αυτες οι γυναικες δεν επαιζαν καποιο ρολο, απλα οι σεναριογραφοι εγραφαν ρολους πανω στους πραγματικους τους χαρακτηρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Α, είναι τόσο ωραίο να σου πετάνε έτσι μια ατάκα όταν είσαι τύφλα. Μπράβο στην κοκκινομάλλα σου ;)

    Να περάσεις τέλεια τις γιορτές μικρέ Γαύρε ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή