Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

Έγχρωμη Ζωή


Χαίρομαι τόσο πολύ για κάποιους ανθρώπους μου και ιδιαίτερα για κάποιες πολύ συγκεκριμένες γυναίκες. Εκείνες που όταν σου μιλάνε μένεις να τις κοιτάς σαν μαλάκας και οι μύγες να χάσκουν μέσα στο ανοιχτό σου στόμα. Μιλάνε όσο θέλουν και τα λόγια τους είναι ξεκάθαρα, χωρίς υπεκφυγές και ψέματα, παντελονάτα. Γίνονται τόσο διάφανες που δεν μπορούν να σου κρύψουν τίποτα. Και το κυριότερο μένουν εκεί δίπλα σου, να δίνουν χρώμα, όταν τα πράγματα σκουραίνουν... άλλωστε "η Ζωή μόνο έτσι είναι ωραία" και εμένα από μικρό με έλκυαν οι γλυκές συμμορίες.



"Οι συμμορίες της ασφάλτου ακολουθούν τα βήματα της 
εκεί στον ουρανό του σμάλτου, στην εκκλησία της Αστάρτης
Μπήκα κρυφά μες στ’ όνειρο της, μες στο παλάτι του Ασσίνη 
ακούω πάλι το σφυγμό της, αναβοσβήνει"

3 σχόλια:

  1. Χάθηκες βρε, καιρό είχες να γράψεις. Να προσέχεις τις κοκκινομάλλες, είναι επικίνδυνες και εκδικητικές!!

    Φιλιά πολλά, Ελένη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μην την ακούς την Ελένη από πάνω!
    Οι κοκκινομάλλες είναι και γαμώ τις γκόμενες, ειδικά όσες έχουν και φακίδες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ Ελενη

    Αν γινομουν επιφυλακτικος με τους ανθρωπους συμφωνα με το χρωμα των μαλλιων τους, τοτε σιγουρα κατι δε θα πηγαινε καλα με την παρτη μου. Ποσο μαλλον αν εκρινα και τη συγκεκριμενη γυναικα. (:

    @ Αννα

    Κοκκινομαλλες με φακιδες δεν εχει τυχει να συναναστραφω. Παντως ολες εχουν piercings (φρυδι, septum. γλωσσα κλπ) και προφανως ειναι κα γαμω τις γκομενες! (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή