Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Μικρές αλήθειες


Σ'ένα, όχι σε πολλά, σ'ένα βλέμμα να έβρισκα κάτι από εσένα, θα του έλεγα: "πάτα με, πάτα με γερά όμως, σε όλο το σώμα να σε νιώσω, βαθιά έως της ψυχής τα υπόγεια".

Γιατί είναι κάποιοι άνθρωποι που μαζί τους μπορείς να υψώσεις τα όνειρα σου. Γιατί όσο πιο ψηλά τα τοποθετούμε τόσο μεγαλύτερη είναι η λάμψη τους. Κι αυτή η λάμψη καθορίζει το "μπόι" μας, αυτό που πολλές φορές μας κάνει ν' αγγίζουμε τον ουρανό. Και να ξέρεις, καθόλου σημασία δεν παίζει αν αυτός ο άνθρωπος που είναι δίπλα μας, έχει το ανάστημα των Χόμπιτ.

Καληνύχτα! (:

4 σχόλια:

  1. Μανώλη, στο είχα πει και σε παλιότερο κειμενό σου, θαυμάζω πραγματικά, το θάρρος που έχεις και εξωτερικεύεις τα συναισθήματα σου, απέναντι σε έναν άνθρωπο που αγαπάς. Είναι πολύ σπάνιο για τις μέρες μας και για τους χαρακτήρες των ανθρώπων τη σημερινή εποχή.

    Το να δείχνεις και να λες δημοσιώς σε έναν άνθρωπο πως τον σκέφτεσαι είναι πολύ όμορφο και ταυτόχρονα φαίνεται το ήθος σου και η παιδεία σου.

    Ελένη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Rockmantic χωρις ονειρα δεν κανουμε τιποτα, απλως παρασιτουμε.

    Καλησπερα! (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή