Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Ξυπνάτε, σκοτώνουν ΡΕ

Αυτή τη στιγμή αργοπεθαίνει ένα νέο παιδί που κάνει απεργία πείνας διεκδικώντας την χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών που δικαιούται, (είναι φυλακισμένος για την γνωστή ληστεία τράπεζας στο Βελβεντό Κοζάνης, αλλά πάνω από όλα για την πολιτική του στάση και το πέρασμα του στην παρανομία). 

Ένα παιδί που αποδεικνύει με τη στάση του εδώ και καιρό τι σημαίνει Αξιοπρέπεια, τι σημαίνει Ιδανικό Και Ήθος. Ένα παιδί που κατά την σύλληψη του τον ρημάξανε στο ξύλο μαζί με τους συντρόφους του και εκείνος όχι μόνο δεν λύγισε αλλά βροντοφώναζε "Ζήτω η αναρχία κουφάλες"

Ένα παιδί που έχασε τον στενό του φίλο το Δεκέμβρη του 2008 Αλέξη Γρηγορόπουλο, αρνήθηκε μια ήσυχη και καλόβολη ζωή και επέλεξε συνειδητά να κάνει πράξη τον θυμό του, τα πιστεύω του και τα ιδανικά του. Άσχετα με το πια μορφή αγώνα επέλεξε και κατά πόσο συμφωνεί η διαφωνεί ο καθένας, αυτό το παιδί ΠΕΡΑΣΕ ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ, με κόστος την ίδια του τη ζωή. 

Μιλάμε για έναν άνθρωπο 21 χρονών με ψυχή γιγάντια και αξιοπρέπεια ατσάλινη. Αυτή τη στιγμή χαροπαλεύει στο Νοσοκομείο και τα κοράκια της εξουσίας είναι φανερό ότι είναι πρόθυμα να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο από την απάνθρωπη λύσσα τους επάνω του.

Ο Νίκος Ρωμανός όμως δεν ανέχεται να κάνει ούτε βήμα πίσω γιατί προτιμάει να χάσει τη ζωή του από το να παραδοθεί και να υποκύψει στα σκυλιά αυτού του σάπιου και βρώμικου συστήματος. Ένα σύστημα φασιστών, ρουφιάνων, εκμεταλλευτών και δοσίλογων. 

Το βλέμμα του Ρωμανού σας στοιχειώνει ήδη καθάρματα και καλά θα κάνετε να φοβάστε αν συμβεί το παραμικρό...


Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Φωτο-βολτα-ϊκά


Και εκεί που περπατάς αεράτος στην Πειραϊκή, ξαφνικά βλέπεις ένα άτομο από τη γλυκιά συμμορία του παρελθόντος να χαζεύει. Πας γρήγορα προς το μέρος της, βάζεις δυο τσιγάρα στο στόμα, προλαβαίνεις να άρπαξεις τον Zippo από τα δικά της, που είναι αραγμένα δίπλα της και με μια γρήγορη κίνηση τον πετάς στον αέρα και τον ανάβεις πάνω στο τζίν σου με περίσσια επιδεξειότητα για χάριν εντυπωσιασμού, όπως έκανες παλιά. Σου χαμογελάει όσο της πλασάρεις το αναμένο τσιγάρο.

Τελικά αισθάνεσαι πολύ τυχερός για ανθρώπους που ακόμα και μετά από χρόνια μπορείς να τους θεωρείς δικούς σου, με όλη τη σημασία της λέξης. Σου προκαλούν τις αισθήσεις σου, νιώθεις το αίμα να κυλάει στις φλέβες σου στην κυριολεξία. Είναι άνθρωποι που περνούν από τη Ζωή σου και αφήνουν το σημάδι τους.

Ξέρεις πως ήταν μόνο για ένα απόγευμα, ξέρεις πως η συμμορία έχει διαλυθεί εδώ και πολλά χρόνια, ο καθένας έκανε τις επιλογές του και τράβηξε το δρόμο του. Δεν λέτε πολλά, δεν υπάρχει λόγος άλλωστε, δε θες να μιλήσετε για τα παλιά, δε σε νοιάζει για τα νέα, ούτε τι κάνουν οι άλλοι. Ζουν πέθαναν; Λίγο σε ενδιαφέρει.

Χτυπάει μήνυμα στο κινητό, μια φωτογραφία "παπαράτσι" εκείνης της στιγμής από περαστικό φίλο... βρίζεις γιατί φαίνεται ωραία. 

Ξέρεις πως είναι η ώρα να φύγεις, σηκώνεσαι κάνεις δειλά, αθόρυβα βήματα, δε χαιρετάς, δεν κοιτάς πίσω.


Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Πόσες φορές να το πούμε.... ΠΙΑ;

Και οι μπάτσοι έχουν μάνες, ΠΟΥΤΑΝΕΣ αλλά μάνες.

Καλέ μου νοικοκύρη, εύτυχως που κοιμάσαι ασφαλής το βράδυ, η ΕΛ.ΑΣ φροντίζει γι' αυτό. Τέρμα οι τρομοκράτες, τέρμα οι φοιτητές, τέρμα οι αναρχο-κομμουνιστές. Ζήτω το κράτος και η ΕΛ.ΑΣ. Ζήτω τα ΜΜE που σου δείχνουν(;) νοικοκύρη μου την αλήθεια. Τώρα μπορείς να δουλεύεις ήσυχος μέχρι το 80 σου για 500€ και να ζείς και τα άνεργα παιδιά σου, που σπούδασαν στα πανεπιστήμια της χώρας.


Για όποιον ενδιαφέρεται ας διαβάσει και την ανακοίνωση της Ροσινάντε. Παρόλο που δεν μου αρέσει να αναπαράγω "πολιτικές" ανακοινώσεις.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΣΑΠΙΑ!

«Τρέλα μπορεί να είναι το να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας (…) Και η μεγαλύτερη τρέλα απ” όλες, να βλέπεις τη ζωή όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι (…)  Να αλλάξεις τον κόσμο φίλε μου Σάντσο, δεν είναι τρέλα, ούτε ουτοπία. Είναι δικαιοσύνη!»

Δον Κιχώτης του Μιγκέλ ντε Θερβάντες (1605 – 1615)


Το ελληνικό κράτος, τιμώντας τις χειρότερες παραδόσεις του, θέλησε το απόγευμα της Δευτέρας να έχει έναν ακόμα νεκρό. Η εγκληματική, δολοφονική, απρόκλητη και προσχεδιασμένη επίθεση κατά του μπλοκ της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε θύμισε μέρες του 1980 και του 1985 και είναι επίτευγμα των διαδηλωτών και μόνο, που χάρη στην ψύχραιμη, αποφασιστική και γενναία στάση τους απέτρεψαν το χειρότερο σενάριο. Το ίδιο ισχύει και για τη νυχτερινή παρουσία της αστυνομίας στην Πλατεία Εξαρχείων, όπου με τη συνήθη πρακτική της του στρατού κατοχής, απειλούσε κατοίκους και περαστικούς, κακοποίησε γυναίκα δημοσιογράφο, χτύπησε συνάδελφό της που διαμαρτυρήθηκε (με αποτέλεσμα να διακομισθούν και οι δύο στον Ευαγγελισμό) και διέλυσε ένα περίπτερο.

Από την πλευρά μας είχαμε την τύχη να διαπιστώσουμε τις προθέσεις της αστυνομίας από πολύ νωρίς. Ήδη από το ξεκίνημα της διαδήλωσης από την πλατεία Κλαυθμώνος, το μπλοκ μας περικυκλώθηκε χωρίς κανένα απολύτως λόγο, από διμοιρίες των ΜΑΤ και διάφορους παρατρεχάμενούς τους που παρεμπόδιζαν προκλητικά και συστηματικά το έργο της περιφρούρησης που ήταν ισχυρή και οργανωμένη. Στη συμβολή της οδού Βασιλίσσης Σοφίας και αφού –όπως μας διαβεβαίωσαν αυτήκοες και αυτόπτες μάρτυρες- ο διοικητής της διμοιρίας που στεκόταν εκεί, ο διαβόητος μεγαλοχρυσαυγίτης Δαρείος Λυκιαρδόπουλος, ενημέρωσε το ένστολο τάγμα εφόδου του ότι ‘’στρίβει το πανό της (sic) Ροσινάντε, βάλτε μάσκες και ετοιμαστείτε’’, η πίεση και από τις δύο πλευρές του μπλοκ έγινε ασφυκτική.

Τελικά, τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στο μπλοκ μας ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΡΟΚΛΗΤΑ (όπως αποδεικνύεται στο βίντεο), στο ύψος του νοσοκομείου ΝΙΜΙΤΣ, με αδιανόητη μανία, χτυπώντας τυφλά με τα γκλομπ τους ιδιαίτερα νέους και κορίτσια, εκτοξεύοντας πλήθος χειροβομβίδων κρότου λάμψης και μια αναρίθμητη ποσότητα χημικών. Προφανής σκοπός της αστυνομικής επίθεσης ήταν η διάλυση του μπλοκ και η πρόκληση πανικού που θα δημιουργούσε κλιμάκωση της έντασης και θα επέτρεπε στην αστυνομία να επικαλεσθεί ότι η βαρβαρότητά της είχε ως στόχο την ‘’αποκατάσταση της τάξης’’, εφόσον ούτε πριν ούτε μετά την επίθεση υπήρξε η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ επιθετική κίνηση από το μπλοκ.

Η ελεεινή αυτή προσπάθεια της ΕΛΑΣ απέτυχε παταγωδώς. Οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι που συγκροτούσαν το μπλοκ της Α.Π. Ροσινάντε ανασυγκροτήθηκαν μέσα σε κλίμα αλληλεγγύης, αλληλοβοήθειας και θάρρους, που τα ανθρωποειδή ρόμποκοπ που εξαπέλυσε η κυβέρνηση στον δρόμο δεν είχαν διανοηθεί να προβλέψουν.

Από την επίθεση των ΜΑΤ ωστόσο προέκυψαν αρκετές περιπτώσεις τραυματισμών. Πολλοί σύντροφοι του μπλοκ απέκτησαν κακώσεις και αρκετές γυναίκες -κυρίως- αντιμετώπισαν αναπνευστικά προβλήματα. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε την περίπτωση 17χρονης μαθήτριας με άσθμα, στην οποία κάποιος θαρραλέος ΜΑΤατζής άδειασε μια μπουκάλα ψεκασμού, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί λιπόθυμη στον Ευαγγελισμό όπου και τοποθετήθηκε στο οξυγόνο.

Η αστυνομία διατήρησε την ίδια προκλητική περικύκλωση του μπλοκ μας μετά την ανασυγκρότησή του, σε όλη την πορεία από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας προς τα γραφεία της, τα οποία απέκλεισε για κάποιο διάστημα εμποδίζοντας την είσοδό μας σε αυτά. Όταν τελικά καταφέραμε να μπούμε στα γραφεία μας, εξαπέλυσε νέα εντελώς απρόκλητη επίθεση με χημικά και εμπόδιζε την αποχώρηση των διαδηλωτών κλείνοντας όλους τους γύρω δρόμους.

Δεν είναι δουλειά μας να επιβεβαιώσουμε ή να διαψεύσουμε τη θεωρία, σύμφωνα με την οποία τμήματα των ΜΑΤ έχουν αυτονομηθεί από την πολιτική τους ηγεσία και επιτίθενται χωρίς προηγούμενες εντολές. Γνωρίζουμε καλά βεβαίως ότι ο χρυσαυγίτης-διμοιρίτης Λυκιαρδόπουλος έχει μπει σε προσωπική βεντέτα με την Α.Π. Ροσινάντε εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια και καταλαβαίνουμε πολύ καλά τους λόγους.  Γνωρίζουμε επίσης ότι ο υπουργός Αστυνομίας Κικίλιας, δήλωσε ότι «η ΕΛΑΣ έπραξε τα δέοντα», καλύπτοντας πλήρως τις βαρβαρότητες των υφισταμένων του. Είδαμε άλλωστε τη στρατηγική της ανεξέλεγκτης έντασης να αναπτύσσεται από την κυβέρνηση, το Κράτος και την αστυνομία τις τελευταίες μέρες, έξω από τη Νομική και το Πολυτεχνείο, όπου φοιτητές χτυπήθηκαν άγρια προκειμένου να εμποδιστούν να μπουν στο φυσικό τους χώρο.

Τους ενημερώνουμε ότι τα κεφάλια μας είναι πολύ ξερά για να φοβηθούν τα θλιβερά ματσούκια τους. Οι ένστολοι μπράβοι του Κράτους και του Κεφαλαίου δεν ανέκοψαν το ποτάμι της κοινωνικής ζωτικότητας την περίοδο της πιο άγριας καταστολής (2008-2012) και δεν πρόκειται να το κάνουν ούτε και τώρα που η κοινωνία ξανασηκώνει το κεφάλι της.

Η καταστολή μας έδειξε τα δόντια της, μόνο που αποδείχθηκαν σάπια. Καλούμε τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, κάθε καταπιεζόμενο κομμάτι της κοινωνίας να συνεχίσει με μεγαλύτερη ορμή τον αγώνα του ενάντια στη φτώχεια και την καταστολή, στο πνεύμα του Νοέμβρη.

Ας μην έχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία ότι στο τέλος εμείς θα νικήσουμε!

ΟΠΟΙΟΣ ΣΠΕΡΝΕΙ ΦΤΩΧΕΙΑ ΘΕΡΙΖΕΙ ΟΡΓΗ – ΘΑ ΜΑΣ ΞΑΝΑΒΡΟΥΝ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Το πάθος για τη Λευτεριά είναι δυνατότερο από την ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ


Οι χούντες κάθε είδους πέφτουν με Πολυτεχνεία. Πολυτεχνεία όπως αυτά του 1995. Τότε που ο κόσμος -που ήταν στο δρόμο ας μην ονειρευόμαστε- ξεσηκώθηκε ενάντια στην αστυνομική βία. Τότε που σύσσωμη η Ελληνική Κυβέρνηση του σοσιαλιστικού "ΜΠΑΤΣΟΚ" έβγαλε στους δρόμους της Αθήνας ΟΛΟΥΣ τους φρορούς της εξουσίας είτε με στολές, είτε με πολιτικά, για να δέρνουν τον κόσμο, να δέρνουν παιδιά και να πετάνε χημικά. 10 χρόνια μετά τη δολοφονία του Καλτεζά και αφού στην Αθήνα επικρατεί χάος με κόσμο εγκλωβισμένο μέσα στο Πολυτεχνείο, γιατί μόνο εκεί μπορούσε να προστατευτεί από την κρατική βία. Τότε λοιπόν ο πρύτανης του ΕΜΠ διατάζει το πρωί της 18ης Νοεμβρίου να μπούν οι μπάτσοι μέσα στο πολυτεχνείο και να βγάλει τους "καταληψίες" και να τους συλλάβουν. Τότε που ο Ελληνικός λαός εκείνο το πρωινό Σαββάτου χειροκροτούσε μπροστά από την τηλεόραση το έργο της αστυνομίας που κατάφερε να φέρει εις πέρας την αποστολή της. 

Έχουν περάσει 19 χρόνια, κάποιοι το θυμούνται, κάποιοι ίσως ήταν και αγέννητοι. Για το  τι έγινε εκείνες τις μέρες θα μπορούμε να μιλάμε πάρα πολύ, μιας και υπήρχε πολυσυνθετότητα των πραγμάτων. Το μόνο σίγουρο όμως είναι η αντικρατική διάσταση που δημιουργήθηκε. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως κρατικοί υπάλληλοι πάντα βρίσκουν ευκαιρία να επισημαίνουν εκείνη την εξέγερση κάθε φορά που συλλαμβάνουν ή γίνεται αναφορά σε άτομα που συμμετείχαν σε αυτή.

Αύριο αποφασίσαμε κάποιοι να βγούμε ξανά στους δρόμους, όχι στην πορεία που θα γίνει αλλά εκεί που πρέπει. 

Το νου σας λοιπόν πράσινα γουρουνάκια και ρουφιάνοι χρυσαυγίτες, καθήστε φρόνιμα γιατί θα είμαστε πολλοί.

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Πόσες φορές να το πούμε;

Και οι μπάτσοι έχουν μάνες, ΠΟΥΤΑΝΕΣ, αλλά μάνες.


Να φανταστώ πως οι γκόμενες που είναι κολλημένες στον τοίχο, είναι από αυτές που έχουν σκόπό να καταστρέψουν την παιδεία της Ελλάδας, να κάψουν τις σχολές και να χαλάσουν το ήπιο κλίμα των πολιτών. Αυτό το ΠΡΑΓΜΑ, με τα πράσινα να φανταστώ έχει σκοπό να προστατέψει την κοινωνία από αυτούς τους τρομοκράτες.

Γλυκέ μου νοικοκύρη, εσένα λέω που βλέπεις τις ειδήσεις σου μπροστά στην τηλεόραση και χαίρεσαι που το παιδί σου δεν είναι αλήτης, εσύ που καθησυχάζεσαι ότι "έχουμε δημοκρατία" επειδή κάθε μερικά χρόνια ψηφίζεις. Εσύ που νιώθεις ασφάλεια όταν βλέπεις αστυνομικούς στο δρόμο και την ομάδα αη-ΔΙΑΣ να τρώει σάντουιτς και να πίνει καφέ στα everest της γειτονιάς σου. Νιώθεις λίγο πόσο μαλάκας είσαι ή θέλεις να το σκεφτείς ακόμη;

Υ.Γ. 1 Όταν ο Φορτσάκης ετοιμάζεται για τον τριήμερο εορτασμό της 17 Νοέμβρη γεμίζοντας το πανεπιστήμιο ΜΑΤ είναι σαφές ότι γιορτάζει για την εισβολή του άρματος, έτσι!

Υ.Γ.2 Όταν ο Φορτσάκης κλείνει τη Νομική χωρίς λόγο, είναι  δημοκράτης και οι φοιτητές που έχουν ψηφίσει μέσα από τη Γ.Σ. να γίνει κατάληψη είναι αυτοί που δεν σέβονται τις δημοκρατικές διαδικασίες και κάνουν οτι τους καυλώσει. Μάλιστα.

Συνεχίσε τώρα την ανάλυση καλέ μου νοικοκύρη, βλέποντας τις ειδήσεις του Mega και του ΣΚΑΙ.

Και έτσι για την ψυχαγωγία σου πάρε και κάτι από "Μ-Ξ"


Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Πάτα λίγο pause να σκεφτώ



Δεν συνεννοούμαστε σήμερα. Πρέπει να με επαναφέρω στις αρχικές ρυθμίσεις. Χθες με τα ουϊσκια, στο λογαριασμό έπρεπε να είχα δώσει και την κάρτα Shell να πάρω και κανέναν πόντο.

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

Αν πρέπει να επιλέξεις


Βλέποντας το χθεσινό ματς και γενικά την φετινή πορεία του Ολυμπιακού στα μέχρι τώρα Ευρωπαϊκά παιχνίδια, διαπιστώνω πως πρέπει να ρίξουμε το βάρος στην πρόκριση για το Γιουρόπα Λιγκ. Μπορεί χθες η ομάδα να στάθηκε δυνατά να ήταν άτυχη στο δεύτερο γκολ της ισοφάρισης, αλλά κακά τα ψέματα ήταν και τυχερή. Η διαφορά ήταν μεγάλη μεταξύ των ομάδων και ότι μέχρι στιγμής σου βγαίνουν κάποια αποτελέσματα δε σημαίνει πως αυτό θα συνεχιστεί επ' άπειρον. Έστω ότι προκρίνεσαι στους 16 (που μπορείς, έτσι όπως έχει γίνει ο όμιλος) δεν έχεις τα φόντα να συνεχίσεις μέχρι τέλους. Αντίθετα στο Γιουρόπα τα πράγματα είναι πολύ πιο βατά και με τη σοβαρότητα που αντιμετωπίζει όλο το τιμ τους Ευρωπαϊκούς αγώνες, ανοίγουν δρόμους για κάτι καλό. Εκεί θα παίξεις πραγματική μπάλα, εκεί θα παίξεις το δικό σου ποδόσφαιρο, με τους δικούς σου όρους.

Αυτό πρέπει να το προσέξουν όλοι. Δεν είναι ακατόρθωτο. Προσπάθεια θέλει και κάποιες ενισχύσεις που και φέτος δεν έγιναν. 

Υ.Γ.1 Ο Μίτσελ σαν προπονητής εξελίσσεται γρήγορα, και αυτό είναι καλό και για εκείνον αλλά και για τον Ολυμπιακό.

Υ.Γ.2 Ο κόσμος και αυτές οι εκδρομές στο Τορίνο... πάντα θα αναπολούν εκείνη του 99. Αυτή που έγινε σύνθημα γιατί ήταν Θρυλική. Γιατί αν ρωτήσεις 10 άτομα για αυτό το ματς τι τους έχει μείνει οι 11 θα σου πουν τον κόσμο που είχε πάει και έκανε στη κυριολεξία μπουρδέλο το Τορίνο.



Σεμηνάριο για νοικουρές


Κυρίες μου εσείς οι αφηνιασμένες νοικοκυρές με καροτσάκια, θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω ότι στην λαϊκή έχουμε την εντελώς αντίθετη ψυχολογία από τα συγκρουόμενα. Δεν στοχεύουμε δηλαδή ντουγρού στα πόδια του άμαχου πληθυσμού (άνθρωποι χωρίς καροτσάκια), αλλά προσπαθούμε να τους αποφύγουμε. Τότε παίρνουμε τα πολλά points και κερδίζουμε ζωές.

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Πάρτε την κατάσταση στα χέρια σας, πριν είναι αργά


Χθες λοιπόν το μεσημέρι μου την έδωσε και είπα να πάω στην Τρίπολη να δω τον Ολυμπιακό, είχα και καιρό να παρακολουθήσω την ομάδα στην επαρχία οπότε, δεν το διαπραγματεύτικα και πολύ. Ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να νικήσει σε αυτό το ματς ούτε με αίτηση. Αλλά δε με νοιάζει αυτό, πραγματικά, και όσοι πήγαμε χθες στο γήπεδο, στο τέλος ελπίζαμε να πάρει θέση η ΠΑΕ, για τα όσα έγιναν εντός γηπέδου και αφορούν τα εκτός.

Κύριε Μαρινάκη, Καραπαπά, μπαρμπά Σάββα και λοιποί... χτυπάνε την ομάδα και εσείς κάθεστε αμέτοχοι. Που είναι η προστασία της, γιατι μένετε απλοί θεατές; Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται κανέναν Σπάθα για να κερδίσει τον Αστέρα πόσο μάλλον να φέρει ένα "Χ" μαζί του. Παρόλα αυτά ακόμα δεν έχετε μιλήσει. Τόσο πολύ λοιπόν αγαπάτε τον Ολυμπιακό και τον αφήνετε έρμαιο σε όλα τα ΜΜΕ να τον εκθέτουν;

Μην παίζεται με τον κόσμο του Ολυμπιακού, δεν έχουν περάσει και πολλά χρόνια από εκείνο το βράδυ που φωνάξαμε "Σωκράτη, ξύπνα και άκου την 7". Και στο φινάλε αφού έχετε δει τον Ολυμπιακό σαν εταιρεία, σεβαστείτε του οπαδούς. Κάποιοι ξοδέψαμε το βδομαδιάτικο μας για βενζίνες, εισιτήρια να πάμε στην Τρίπολη και όχι για να δούμε μπάλα, αλλά για να ακουστεί το "Ολυμπιακός - Ολυμπιακός" και να στηρίξουμε την ομάδα.

Αυτά έχουμε και ματς την Τρίτη στο Τορίνο, καλό ταξίδι σε όσα αδέρφια θα πάνε.

Υ.Γ. Μίτσελ είσαι μάγκας!