Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Αυτοί που φύγαν από καιρό στα βαθιά, απ' όσο ξέρω δε μιλούν πολύ

Με ρώτησαν λοιπόν πότε θα με δουν με μία σοβαρή σχέση και όχι να είμαι από εδώ και από εκεί.


Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, το δεδομένο είναι ένα. Φοβάμαι τη δέσμευση. Και τι εννοώ; Δεν έχω κάποιο ψυχολογικό θέμα. Ούτε θέλω να τονώνω τον εγωισμό μου μια παραπάνω γκόμενα στο κρεβάτι μου. Άλλωστε όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν πως αποφεύγω να λέω τι έκανα και με ποια. Μια χαρά τα πάω με τον εαυτό μου και μια χαρά τα πάω με το αντίθετο φύλο. Αλλά δεν μπορώ να αφεθώ εύκολα σε αυτή. Όσες φορές το τόλμησα την πάτησα και ο μόνος χαμένος βγήκα εγώ. Για να προλάβω όμως τα σχόλια του στυλ "έτσι είναι η ζωή" / "προχωράμε άσχετα με τα παλιά" κλπ κλπ, θα σας πω, πως όσες φορές έτυχε να εμπλακώ παραπανω απο το κανονικό ο μόνος χαμένος βγήκα έγω. Και όταν λέω χαμένος, εννοώ στεναχωρημένος, όχι πληγωμένος. Δεν νομίζω άλλωστε πως κάποιος που έχει σχέση με έναν άλλον άνθρωπο μπορεί να πληγωθεί στο τέλος. Όσοι φτάνουν σε αυτό το σημείο το πράγμα έχει χαλάσει προ πολλού και δεν ήθελαν να το παραδεχτούν.

Κάτι άλλο που δεν μου αρέσει είναι η "ασφάλεια" σε μια σχέση, την απεχθάνομαι. Για μένα ασφάλεια σημαίνει ρουτίνα - και νομίζω πως κατάφερα να το αποδείξω σε άτομο με διαφορετική άποψη, μπορεί πάλι και λάθος να νομίζω. Η ασφάλεια σκοτώνει τον Έρωτα, κάνει την καθημερινότητα να κυλάει σαν καλοκουρδισμένο ρολόϊ, καμία έκπληξη, κανένα πυροτέχνημα. Όλα καλά μέχρι που σε κάποια φάση κάθεστε αραχτοί στο σαλόνι και είτε πιάνεις το δικό σου μπούτι είτε το δικό της είναι το ίδιο. Εκεί λοιπόν είναι σαν τις σκοπιές στο στρατό, φυλάς κάτι μη στο πάρουν χωρίς να γνωρίζεις γιατί το κάνεις. Και όλα αυτα τα μαγικά ξόρκια που κάνεις στον Έρωτα, να μουρμουράς σε ακαταλαβίστηκες γλώσσες και να κατούρας έξω από τα παράθυρα, όλα αυτά χάνονται σε μιά κατσαρόλα με χθεσινά λαπιασμένα μακαρόνια.

Μια σχέση χρειάζεται οικειότητα. Αυτή είναι σημαντική, γιατί  κάποτε επιτέλους πρέπει να αισθανθείς άνετα με τον άλλον, να δείξεις ποιος είσαι πίσω από το παιχνίδι της προσέγγισης και όχι να μπεις κάτω από τα καλούπια. Η "ομάδα" δεν έχει αναπληρωματικούς εδώ, δύο είστε και δύο πρέπει να μείνετε μέχρι το τέλος, αλλιώς θα βρεθείς στην εξέδρα να παρακολουθείς από μακριά ότι συμβαίνει γύρω σου και αυτό είναι πολύ βαρετό.

Δεν πιστεύω στο "άλλο μισό", απλώς υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που τακιμιάζουν μόλις βρεθούν ταιριάζουν τα χνώτα τους, υπάρχει επικοινωνία σε όλα τα επίπεδα, δεν χρειάζονται αναλύσεις και συζητήσεις επί συζητήσεων. Βαριέμαι την φράση "η κοπέλα μου / το αγόρι μου" είσαι ο Μανώλο και αν έχεις σχέση με κάποια φαίνεται, δε χρειάζεται να το επιδεικνύεις ούτε να κολλάς ταμπέλες.

-Η επόμενη θα είναι τυχερή.... 
-Αρχίδια!


9 σχόλια:

  1. Καλύτερα έτσι όπως είσαι παρά τόσα και τόσα ζευγάρια που βλέπω να μένουν μαζί από συνήθεια ή επειδή "ε τώρα, που να βρεις άλλον-η"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν στα λένε αυτά τώρα, φαντάσου να φτάσεις στην ηλικία μου. Απορώ με όλους όσους θεωρούν πως πρέπει να κάνουν σχέση όταν έχουν τελειώσει σπουδές, στρατός και έχουν δουλειά. Αν κάτσει έκατσε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ Πρόεδρος Α.Π.Ι.

    Ολα καλα ειναι αρκει να εισαι "ξηγας" με τον αλλον. Αυτα τα ζευγαρια που μενουν μαζι απο συνηθεια στο τελος παντρευονται, κανουν και κανα δυο κουτσουβελα και ολα καλα, απεξω.... γιατι απο μεσα τους, τους τρωει. Ο κοσμος φοβαται να πληγωσει και να πληγωθει οποτε προτιμαει την ασφαλεια της γυαλας.

    @ Mahler

    Εσυ εισαι μαθουσαλας εχεις φτασει τα 184 να βρεις ενα καλο παιδι να σοβαρευτεις! :P Οι αλλοι εχουν επιρεαστει απο τον Τακη τον raver που μετα το στρατο πρεπει να γινεις κυριλε!

    Αλλα και εγω τι σχεση να κανω αφου ολες με σουταρουν και πανε με αλλους;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά άσε εγώ τον βρήκα, ή καλύτερα με βρήκε. Και είναι χεβιμεταλάς και Γαύρος (γαμημένο κάρμα).

      By the way, σταθερή γκόμενα έχεις την θάλασσα και αυτή δεν πάει πουθενά.

      Διαγραφή
  4. Kαι σταθετη γκομενα για σεξ εχω, αλλα θα μου μαγαρισει το αγαλματενιο μου κορμι! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αχ! Η επόμενη θα είναι απίστευτα τυχερή. Επιμένω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανωνυμε γι' αυτο παρεθεσα τον τελευαιο διαλογο, επειδη ετσι νομιζε και μια "πανεπιστημονας" ευτυχως της απεδειξα (ισως και απο εγωισμο) πως η επομενη ηταν ατυχη.... Βλεπεις τις περισσοτερες φορες στις "κοντρες" την πληρωνουν αυτοι που δε φταινε!

    Κακο πραγμα η επιμονη ειδικα οταν προερχεται απο ισχυρογνωμονες, να το κοιταξεις! (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Άλλωστε ποιος ζει χωρίς πυροτεχνήματα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Aθηνά ρητορικη η ερωτηση; Γιατι αν δεν ειναι να στους ονομασω εχω πολλους και πολλες! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή